ابو عبد اللّه بن صالح

الكافىـ به نقل از ابو عبداللّه بن صالح ـ: يكى از سال ها به بغداد وارد شدم. سپس از امام [مهدى] عليه السلام اجازه رفتن خواستم؛ ليكن به من اجازه داده نشد. پس، 22 روز در آن جا ماندم و كاروان به سوى نهروان رفته بود. به من، اجازه خروج در روز چهارشنبه داده و گفته شد: در اين روز، خارج شو. من [در اين روز] بيرون شدم، در حالى كه از رسيدن به كاروان، مأيوس بودم. امّا به نهروان كه رسيدم، ديدم كه كاروان، هنوز آن جاست. همين اندازه فرصت يافتم كه اشترانم را اندكى علوفه بدهم. كاروان كوچيد و من هم كوچيدم. ايشان، برايم دعاى سلامت كرده بود و از اين رو، خدا را سپاس، هيچ گزندى [در طول سفرم] نديدم.