حدیث دربارهكمك جستن از خدا

عنه عليه السلامـ في دُعاءِ السَّفَرِ ـ: اللّهُمَّ فَاصرِف عَنّي مَقاديرَ كُلِّ بَلاءٍ ومَقضِيَّ كُلِّ لَأواءٍ ۱، وَابسُط عَلَيَّ كَنَفا ۲ مِن رَحمَتِكَ ولُطفا مِن عَفوِكَ وسَعَةً مِن رِزقِكَ وتَماما مِن نِعمَتِكَ وجِماعا ۳ مِن مُعافاتِكَ، وأوقعِ عَلَيَّ فيهِ جَميعَ قَضائِكَ عَلى مُوافَقَةِ جَميعِ هَوايَ في حَقيقَةِ ۴ أحسَنِ أمَلي. ۵

امام صادق عليه السلامدر دعاى سفر ـ: بار خدايا! هر بلايى را كه مقدّر گشته و هر سختى اى را كه حكم آن صادر شده است، از من بگردان و سايه رحمتت را بر من بگستران و به لطف خويش، مرا ببخشاى و درِ روزى ات به من گشايش ده و نعمتت را بر من، تمام گردان و مرا از هر جهت، مشمول عافيت خود گردان و در اين سفر، همه قضايت را سازگار با همه دلخواه من قرار ده و بهترين آرزوهاى مرا تحقّق بخش.

۱.اللأواء: الشدّة (الصحاح: ج 6 ص 2478 «لأى»).

۲.الكَنَف: الجانب والظلّ والحرز والستر والناحية. وانهزموا فما كانت لهم كانفة: أي حاجز يحجُز العدوّ عنهم (القاموس المحيط: ج 3 ص 192 «كنف»).

۳.جِماع الشيء: جَمعه، يقال: جِماعُ الخِباءِ الأخبيةُ؛ أي جمعُها، لأنّ الجِماع ما جمع عددا (القاموس المحيط: ج 3 ص 15 «جمع»). قال ابن الأثير: جماع الإثم: مجمعه ومظنّته (النهاية: ج 1 ص 295 «جمع»).

۴.اُريد بالحقيقة التحقّق والإثبات (الوافي: ج 12 ص 404).

۵.الكافي: ج 4 ص 288 ح 5 عن أبي سعيد المكاري، المصباح للكفعمي: ص 319، المقنعة: ص 392، الأمان: ص 41 كلاهما من دون إسنادٍ إلى المعصوم، بحار الأنوار: ج 100 ص 105 ح 11.

کلیدواژه‌ها راه رسیدن به آرزوها کمک جستن از خدا

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: بار خدايا! آرزوها به كَرَم توبسته است. پس با خشم و ناخشنودى ات [از من]، بندهاى آنها را قطع مكن.

امام على عليه السلامـ از مناجات ايشان در مسجد جُعفى ـ: معبود من! اگر عمل من در كنار طاعت از تو ناچيز است، امّا آرزوى فراوان به لطف اميد بخش تو بسته ام. معبود من! چگونه از درگاه تو محروم بازگردم، در حالى كه همه گمانم به بخشندگى تو آن است كه مرامورد مهرخويش قرار دهى وكامياب، بازَم گردانى؟ معبود من! نوميدىِ نوميدان را بر گمان نيكم به تو چيره نگردانيده ام. پس، از ميان اميدواران، بر اميد نيك، مُهر بطلان مزن [و مرا نوميد بر مگردان].

امام زين العابدين عليه السلامـ در مناجات سپاس گزاران ـ: معبود من!. تو آن رئوف مهربان نيكوكارِ كريمى هستى كه هر كه را به او رو آورد، نوميد بر نمى گردانَد و آرزومندانش را از درگاهش نمى رانَد. اميدواران، در بارگاه تو بار مى افكنند وآرزوهاى عطاخواهان، در ميدان تو توقّف مى كنند.پس آرزوهاى ما را با ناكامى و يأس، پاسخ مده و جامه هاى نوميدى و يأس بر ما مپوشان.

امام زين العابدين عليه السلامـ در مناجات انجيليه ـ: بار خدايا!. از تو درخواست مى كنم: از شهادت و گواهى، درست ترين آن را، از عبادت، با نشاط ترينش را. از اعمال، صحيح ترين آنها را، از آرزوها، مناسب ترينِ آنها را، و از گفتارها، راست ترين آنها را.

امام زين العابدين عليه السلامـ در مناجات نيازمندان ـ: معبود من! پريشانى مرا، جز لطف و مهر تو به سامان نمى آورد. و جز فضل تو، چيزى مرا به آرزويم نمى رساند.

امام صادق عليه السلامـ در دعاى صباح ـ: اى كسى كه جودش دستاويز هر درخواستگرى است و كَرَمش، ميانجىِ هر آرزومندى است، اى كسى كه به بخشندگى موصوف است! رحم فرما بر كسى كه به بدى كردن، معروف است.

امام صادق عليه السلامـ از دعاى ايشان، هنگام رهسپار شدن به مِنا ـ: بار خدايا! اميدم به توست و تو را مى خوانم. پس مرا به آرزويم برسان و عمل مرا شايسته گردان.

امام صادق عليه السلامـ در دعا ـ: بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست و ما را از اين كه آرزوهايمان را برآورده نسازى و اعمالمان را بى حاصل گردانى، محفوظ بدار.