حدیث دربارهبهترين آرزو

الإمام زين العابدين عليه السلامـ فِي الدُّعاءِ ـ: اللّهُمَّ أنتَ المَدعُوُّ، وأنتَ المَرجُوُّ، ورازِقُ الخَيرِ، وكاشِفُ السّوءِ ۱.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـ: بار خدايا! همگان، تو را مى خوانند و اميد همه خلايق، تويى. تو روزى كننده خوبى ها و زداينده بدى هايى.

۱.الإقبال: ج 3 ص 350، مصباح المتهجّد: ص 834 ح 894 من دون إسنادٍ إلى المعصوم.

کلیدواژه‌ها آرزو حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلامـ در دعا ـ: خدايا! تو سزاوار ستايشِ زيبا و شمارشِ نعمت هاى بى پايانى. اگر آرزو شوى، بهترينِ آرزو شده اى و اگر به تو اميد بسته شود، بهترين كسى هستى كه بدو اميد بسته مى شود. خدايا! تو به من توانِ بيان دادى و من با آن غير از تو را نمى ستايم و كسى جز تو را ثنا نمى گويم و آن را متوجّه كان هاى ناكامى و محروميت و جايگاه هاى شك و بى اعتمادى (مخلوقات) نمى سازم. تو زبانم را از ستودن آدميان و ثناگويى بر آنان، كه خود، دستْ پرورده و آفريده اند، باز داشتى. خدايا! براى هر ثناگويى، بر آن كه ثنايش گويد، پاداشى و دِهِشى است و من به تو اميد بسته ام كه راهنما بر اندوخته هاى رحمت و گنج هاى آمرزشى. خدايا! در پيشگاه تو كسى ايستاده است كه تنها تو را يگانه مى داند، و يكتايى، ويژه توست، و غير از تو را سزامند اين مدح و ستايش ها نمى داند. مرا به تو، چنان نيازى است كه تنها فضل تو آن را مى تواند جبران كند و تنها بخشش تو مى تواند آن را بزدايد. پس، اينك كه در پيشگاه تو ايستاده ايم، خشنودى ات را به ما ارزانى فرما و ما را از دست دراز كردن به سوى غير خودت، بى نياز گردان، كه بى گمان، تو بر هر كارى توانايى.

امام على عليه السلامـ از دعاى ايشان در پيش از نماز شب ـ: پس، اى آرزوى عارفان، و اى اميد آرزومندان! بر محمّد و خاندان پاك او درود فرست.

فاطمه عليهاالسلامـ در تعقيبات نمازهاى پنجگانه ـ: آقاى من!. مرجع شكايات، تويى و از تو بايد يارى خواست و به تو بايد اميد بست.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـ: اى آن كه اميد و آرزوست و در سختى ها به او تكيه مى شود!. چگونه بترسم، در حالى كه تو اميد منى! و چگونه تباه و نابود شوم، در حالى كه در سختى و آسايش، تكيه گاهم تويى!

امام باقر عليه السلامـ در دعا ـ: بار خدايا! اگر هركسِ ديگرى، مردم، تكيه گاه و اميدش باشند، امّا من، تكيه گاه و اميدم تويى. بهترين عافيت در مصباح المتهجّد، ص 555، ح 648 به جاى «عافيت»، «عاقبت» آمده است. دنيا را قسمت من فرما و مرا به حكم و قضايى كه براى من تقدير كرده اى، خشنود گردان.