حدیث دربارهاز بين رفتن خِرَد

عنه عليه السلام:ألا وإنَّ الأَمَلَ يُسهِي القَلبَ، ويُكَذِّبُ الوَعدَ، ويُكثِرُ الغَفلَةَ، ويورِثُ الحَسرَةَ، فَاعزُبوا ۱ عَنِ الدُّنيا كَأَشَدِّ ما أنتُم عَن شَيءٍ تَعزُبونَ. ۲

امام على عليه السلام:بدانيد كه آرزو، دل را مى كَنَد و وعده را دروغ جلوه مى دهد و غفلتِ بسيار مى آورد و حسرت به بار مى نشانَد. پس، از دنيا دورى كنيد، آن گونه كه از چيزى با شديدترين وجه، دورى مى كنيد.

۱.عَزَبَ الشيءُ ـ من باب قَعَد ـ: بَعُد وغاب. واعْزُبْ ثمّ اعْزُبْ عن الأمر: أي أبعِدْ نفسَك عن الأمر ثمّ أبْعِد (مجمع البحرين: ج 2 ص 1206 و 1207 «عزب»).

۲.الغارات: ج 2 ص 634، بحار الأنوار: ج 78 ص 35 ح 117.

کلیدواژه‌ها زیان های آرزوهای باطل از بین رفتن خرد

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:بدانيد، اى بندگان خدا كه آرزو، خِرد را مى بَرد، وعده را دروغ جلوه مى دهد، به غفلت مى كشانَد و حسرت به بار مى آورد. پس، آرزو را باور نكنيد؛ زيرا كه آن، فريبنده است و آرزومند گنهكار.

امام على عليه السلام:بدانيد كه آرزو، خِرد را دچار غفلت مى سازد و فراموشىِ [مبدأ و مقصد] مى آورد. پس آرزو را دروغگو دانيد؛ كه آرزو فريبنده است و آرزومند فريب خورده.

امام على عليه السلام:در هنگام فريبندگى آمال و آرزوهاست كه خِردهاى نادانان، فريب مى خورند و خِردهاى مردان، آزموده مى شوند.

امام كاظم عليه السلام:هركس سه چيز را بر سه چيزْ چيره گردانَد، گويا به ويران كردن خِرد خويش كمك كرده است: كسى كه روشنايى انديشه اش را با آرزوى درازش تاريك كند؛ و كسى كه تازه هاى حكمت (خِرد يا دانش) خويش را با زياده گويى هايش نابود نمايد؛ و كسى كه نورِ عبرت آموزى اش را با خواهش هاى نفسانى اش خاموش كند، گويا هوسِ خود را در ويران كردن خِردش كمك رسانده است و كسى كه خِردش را ويران كند، دين و دنياى خود را تباه ساخته است.