حدیث دربارهغفلت
امام على عليه السلام:هر كه غفلت كند، به خويشتن ستم ورزد و عقب گرد مى كند و گم راهى خود را هدايت مى پندارد و آرزوها فريبش مى دهند، و آن گاه كه كارش تمام شود [و بميرد] و پرده از برابرش كنار برود و آنچه تصوّرش را هم نمى كرده، برايش هويدا گردد، دست خوش افسوس و پشيمانى مى شود.