حدیث دربارهاز آرزوهاى فريبنده بپرهيزيد
عنه عليه السلام:مَعاشِرَ النّاسِ (المُسلِمينَ) اتَّقُوا اللّهَ، فَكَم مِن مُؤَمِّلٍ ما لا يَبلُغُهُ، وبانٍ ما لا يَسكُنُهُ، وجامِعٍ ما سَوفَ يَترُكُهُ، ولَعَلَّهُ مِن باطِلٍ جَمَعَهُ، ومِن حَقٍّ مَنَعَهُ، أصابَهُ حَراما وَاحتَمَلَ بِهِ آثاما، فَباءَ بِوِزرِهِ، وقَدِمَ عَلى رَبِّهِ آسِفا لاهِفا ۱، قَد خَسِرَ الدُّنيا وَالآخِرَةَ؛ ذلِكَ هُوَ الخُسرانُ المُبينُ. ۲
امام على عليه السلام:اى گروه مردمان [مسلمان]! از خدا پروا كنيد؛ زيرا بسا آرزومندِ چيزى كه به آن نمى رسد، و سازنده بنايى كه در آن، سكونت نمى كند و گِرد آورنده اموالى كه به زودى همه آنها را رها مى كند؛ مالى كه شايد از راه باطل و يا نپرداختن حقّى گرد آورده است؛ از راه حرامى به آن رسيده و بدان سبب گناهانى را مرتكب شده است؛ بار سنگين آن را به دوش گرفته و با دريغ و اندوه بر پروردگارش در آمده است، در حالى كه در دنيا و آخرت، زيان كرده است، و اين است آن زيانِ آشكار.