بايسته آرزو براى دنيا و آخرت

امام زين العابدين عليه السلامـ در مناجات انجيليه ـ: آقاى من! تو را مى خوانم، چونان خواندنِ اصرار كننده اى كه از خواندن مولايش خسته نمى شود و به تو التماس مى كنم، چون التماس كسى كه در دعوايش، با دليلْ عليه خود اقرار كرده است و در برابرت خاضع گشته، چونان خضوعِ كسى كه براى دنيا و آخرتش تو را آرزو مى كند. پس رشته اميد مرا قطع مكن.

امام زين العابدين عليه السلامـ از دعاى ايشان براى رفع اندوه ها ـ: بار خدايا! هركس اعتماد و اميدش به غير تو باشد، براى من، در همه كارها، تو مورد اعتماد و اميدى.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعاى روز عرفه ـ: اى بزرگى كه براى هر امر بزرگى به او اميد بسته مى شود! گناه بزرگ مرا ببخشاى، كه گناه بزرگ را جز بزرگ، نمى بخشايد.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعاى روز عرفه ـ: اى اميد من در هر اندوهى، و اى آن كه هر نعمتى دارم، از تو دارم!.

أعلام الدينـ به نقل از طاووس يمانى ـ: در نيمه هاى شب، مردى را ديدم كه به پرده كعبه چنگ زده است و مى گويد: «الا، اى آن كه در هر نيازى بدو آرزو مى بندند!/از رنج هايم به تو شِكوه مى كنم. شِكوه ام را بشنو. الا، اى اميد من! تويى گسارنده اندوه من/پس گناهانم، همه را ببخشاى و حاجتم را برآور. آيا در آتشم مى سوزانى، اى فرجامينِ آرزوها؟/پس اميدم به تو چه مى شود، بيمم كجاست؟»! دقّت كردم. ديدم على بن حسين عليهماالسلام است.

امام صادق عليه السلامـ در دعاى ماه رجب ـ: اى كسى كه براى هر خيرى چشم اميد به او دارم و هنگام هر لغزشى، از خشم او در امانم!