وفات مادرش فاطمه عليهاالسلام

كشف الغمّةـ در خبر وفات فاطمه عليهاالسلام ـ:. سپس اسماء بنت عُمَيس، پارچه را از روى فاطمه عليهاالسلامكنار زد و ديد كه از دنيا رفته است. خود را بر روى او انداخت و او را مى بوسيد و مى گفت: فاطمه! چون بر پدرت پيامبر صلى الله عليه و آله در آمدى، از سوى اسماء بنت عميس به او سلام برسان. در اين ميان، حسن و حسين عليهما السلام وارد شدند و گفتند: «اى اسماء! مادرمان در اين ساعت روز نمى خوابيد؟». اسماء گفت: اى فرزندان پيامبر خدا! مادرتان خواب نيست؛ از دنيا رفته است! حسن عليه السلام خود را بر روى او انداخت و او را مى بوسيد و مى گفت: «اى مادر! پيش از آن كه روح از بدنم جدا شود، با من گفتگو كن». و حسين عليه السلام جلو آمد و پايش را مى بوسيد و مى گفت: «اى مادر! من، پسرت حسينم. پيش از آن كه قلبم پاره

روضة الواعظين:. سپس فاطمه ـ كه درودهاى خدا بر او و پدر و همسر و فرزندانش باد ـ وفات كرد و اهل مدينه يكباره صيحه زدند و زنان بنى هاشم در خانه اش گرد آمدند و چنان ضجّه اى بر آوردند كه نزديك بود مدينه از آن به لرزه در آيد و آنان مى گفتند: اى سَرور ما! اى دختر پيامبر خدا! و انبوه مردم، پى در پى، به سوى على عليه السلام كه نشسته بود، آمدند. حسن و حسين عليهما السلام هم پيش رويش مى گريستند و مردم هم از گريه آن دو مى گريستند. امّ كلثوم بيرون آمد، در حالى كه روبندى بر صورت داشت كه پايين آن را مى كشيد و ردايى هم بر دوش داشت كه پايين آن را نيز بر زمين مى كشيد و مى گفت: پدر عزيزم! اى پيامبر خدا! اكنون به حقيقت، تو را از دست داده ايم. ديگر پس از اين، ديدارى نخواهد بود! و مردم، گرد آمدند و نشستند و به