حدیث دربارهانتخاب امامان

علل الشرائع عن عبد الرحمن بن كثير الهاشمي:قُلتُ لِأَبي عَبدِ اللّهِ عليه السلام: جُعِلتُ فِداكَ! مِن أينَ جاءَ لِوُلدِ الحُسَينِ عليه السلام الفَضلُ عَلى وُلدِ الحَسَنِ عليه السلام، وهُما يَجرِيانِ في شَرعٍ واحِدٍ ۱؟ فَقالَ: لا أراكُم تَأخُذونَ بِهِ، إنَّ جَبرَئيلَ عليه السلام نَزَلَ عَلى مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله وما وُلِدَ الحُسَينُ بَعدُ، فَقالَ لَهُ: يولَدُ لَكَ غُلامٌ تَقتُلُهُ اُمَّتُكَ مِن بَعدِكَ، فَقالَ: يا جَبرَئيلُ! لا حاجَةَ لي فيهِ، فَخاطَبَهُ ثَلاثا. ثُمَّ دَعا عَلِيّا عليه السلام، فَقالَ لَهُ: إنَّ جَبرَئيلَ عليه السلام يُخبِرُني عَنِ اللّهِ عز و جل أنَّهُ يولَدُ لَكَ غُلامٌ تَقتُلُهُ اُمَّتُكَ مِن بَعدِكَ. فَقالَ: لا حاجَةَ لي فيهِ ـ يا رَسولَ اللّهِ ـ، فَخاطَبَ عَلِيّا عليه السلام ثَلاثا، ثُمَّ قالَ: إنَّهُ يَكونُ فيهِ وفي وُلدِهِ الإِمامَةُ وَالوِراثَةُ وَالخِزانَةُ. فَأَرسَلَ إلى فاطِمَةَ عليهاالسلام: إنَّ اللّهَ يُبَشِّرُكِ بِغُلامٍ تَقتُلُهُ اُمَّتي مِن بَعدي، فَقالَت فاطِمَةُ عليهاالسلام: لَيسَ لي حاجَةٌ فيهِ ـ يا أبَةِ ـ، فَخاطَبَها ثَلاثا، ثُمَّ أرسَلَ إلَيها: لا بُدَّ أن يَكونَ فيهِ الإِمامَةُ وَالوِراثَةُ وَالخِزانَةُ، فَقالَت لَهُ: رَضِيتُ عَنِ اللّهِ عز و جل، فَعَلِقَت وحَمَلَت بِالحُسَينِ عليه السلام، فَحَمَلَت سِتَّةَ أشهُرٍ، ثُمَّ وَضَعَتهُ، ولَم يَعِش مَولودٌ قَطُّ لِسِتَّةِ أشهُرٍ غَيرُ الحُسَينِ بنِ عَلِيٍّ وعيسَى بنِ مَريَمَ عليهماالسلام. ۲
علل الشرائعـ به نقل از عبد الرحمان بن كثير هاشمى ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: فدايت شوم! از كجا فرزندان حسين عليه السلام بر فرزندان حسن عليه السلام برترى يافتند، در حالى كه حسن و حسين عليهماالسلام، هر دو در يك درجه هستند؟ امام صادق عليه السلام فرمود: نبينم چنين مى گوييد! هنگامى كه حسين عليه السلام هنوز به دنيا نيامده بود، جبرئيل عليه السلام بر محمّد صلى الله عليه و آله فرود آمد و به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: پسرى براى تو به دنيا مى آيد كه امّتت پس از تو، او را مى كُشند. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى جبرئيل! من نيازى به اين فرزند ندارم» و سه بار گفتگو كردند. سپس پيامبر صلى الله عليه و آله على عليه السلام را فرا خواند و به او فرمود: «جبرئيل از سوى خداى عز و جل به من خبر مى دهد كه پسرى براى تو متولّد مى شود كه امّتت پس از تو، او را مى كُشند». على عليه السلام گفت: اى پيامبر خدا! من نيازى به اين فرزند ندارم. سه بار با على عليه السلام گفتگو كرد و سپس فرمود: «او امام است و امامت و وراثت و گنجينه (علم) در او خواهد بود». پيامبر صلى الله عليه و آله به فاطمه عليهاالسلام پيغام داد كه: «خداوند، تو را به پسرى بشارت مى دهد كه امّتم پس از من، او را مى كُشند». فاطمه عليهاالسلام گفت: پدر عزيزم! من به آن، نيازى ندارم. با او نيز سه بار گفتگو كرد و سپس به او پيغام داد كه: «امامت و وراثت و گنجينه (علم) در اوست». فاطمه عليهاالسلام گفت: از خدا خشنود شدم. سپس به حسين عليه السلام باردار شد و پس از شش ماه باردارى، او را به دنيا آورد، و هيچ كودكى جز حسين بن على عليه السلام و عيسى بن مريم عليه السلام، شش ماهه به دنيا نيامده است [كه سالم و زنده مانده باشد].
۱.نحن في هذا شَرعٌ واحدٌ أي سَواءٌ لايفوق بَعْضُنا بعضا (لسان العرب: ج8 ص178 «شرع»).
۲.علل الشرائع: ص 206 ح 3، الإمامة والتبصرة: ص 181 ح 37، بحار الأنوار: ج 43 ص 245 ح 20.

احادیث دیگر این موضوع

۵
كمال الدينـ به نقل از على بن ابى حمزه، از امام صادق، از پدرش امام باقر، از پدرانش عليهم السلام ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «جبرئيل عليه السلام از پروردگار عزّت ـ كه جلالتش بِشْكوه باد ـ برايم حديث گفت كه فرمود: هر كس بداند خدايى جز من و فقط من نيست و محمّد، بنده و پيامبرِ من است و على بن ابى طالب، خليفه من است و امامان از نسل او، حجّت هاى من هستند، او را به رحمت خودم، به بهشت در مى آورم.». جابر بن عبد اللّه انصارى برخاست و گفت: اى پيامبر خدا! امامان از نسل على بن ابى طالب، كيان اند؟ فرمود: «حسن و حسين، دو سَرور جوانان بهشتى اند، و سپس. اى جابر! اينها خليفه ها، اوصيا و فرزندان و خاندان من هستند. هر كس از آنان اطاعت كند، مرا اطاعت كرده است و هر كس از آنان سر بپيچد، مرا سرپيچى كرده است و هر كس آنان، يا يكى از آنان را انكار كند، مرا انكار كرده است. به خاطر آنان است كه خداوند، آسمان را از سقوط بر زمين، جز به اذن خويش، نگاه مى دارد و به خاطر آنان است كه خداوند، زمين را از جنباندن اهلش، حفظ مى كند».