حدیث دربارهدر پىِ هر نماز واجب

الإمام عليّ عليه السلامـ في تَعقيبِ كُلِّ صَلاةٍ ـ: اللّهُمَّ اغفِر لي ما قَدَّمتُ وما أخَّرتُ، وما أسرَرتُ وما أعلَنتُ، وما أنتَ أعلَمُ بِهِ مِنّي، أنتَ المُقَدِّمُ وأنتَ المُؤَخِّرُ، لا إلهَ إلّا أنتَ. ۱
امام على عليه السلامـ در پى هر نمازى ـ: بار خدايا! بر من ببخش هر آنچه را كه پيش فرستادم و يا پس داشتم، هر آنچه را كه مخفى كردم و يا آشكار ساختم، و هر آنچه را كه تو بدان از من داناترى؛ چرا كه تو پيش دارنده و تأخير اندازنده اى و جز تو خدايى نيست.
۱.دعائم الإسلام: ج 1 ص 170، بحار الأنوار: ج 86 ص 36 ح 41.

احادیث دیگر این موضوع

۵
الأمالى، مفيدـ به نقل از محمّد بن حنفيّه ـ: هنگامى كه على بن ابى طالب عليه السلام دور خانه كعبه طواف مى كرد، مردى در دنباله روايت، تصريح شده است كه آن مرد، خضر عليه السلام بود. را ديد كه به پرده كعبه چنگ افكنده و مى گويد: اى آن كه شنيدن سخنى، او را از شنيدن سخن ديگرى باز نمى دارد! اى آن كه درخواست كنندگان، او را به اشتباه نمى افكنند! اى آن كه اصرارِ اصراركنندگان، او را خسته نمى سازد! به من خُنَكاىِ گذشت خود و شيرينى رحمتت را بچشان. اميرمؤمنان فرمود: «اين دعاى توست؟». مرد به وى گفت: آيا شنيدى؟ فرمود: «آرى» و افزود: «در پى هر نمازى آن را بخوان. به خدا سوگند، هيچ مؤمنى در پىِ نمازش اين دعا را نمى خواند، مگر آن كه خداوند، گناهان او را مى بخشد، گرچه به شمارِ ستارگان و قطرات باران آسمان و ريگ ها و ذرات خاك زمين باشد». بديهى است كه شرط اصلى مغفرت الهى توبه حقيقى است و مقصود اين نيست كه هر كس هر چه گناه مى خواهد، انجام دهد و با خواندن الفاظ اين دعا بعد از نمازها مشمول رحمت خداوند متعال مى گردد. (م)
از دعاهاى على عليه السلامـ در پىِ نمازهاى واجب ـ: بار خدايا! براى تو نماز گزاردم و تو خود، هر نقص، شتاب، اشتباه، غفلت، كسلى، سستى، فراموشى، ريا، خودنمايى، ترديد، تأخير، دودلى، خود بزرگ بينى، وسوسه و كوتاهى در انجام دادن كامل واجبت را كه در نمازم هست، مى دانى. پس، خداى من! از تو مى خواهم بر محمّد و خاندان او درود فرستى، و نقصان آن را كمال، شتابم را ثبات و آرامش، اشتباهم را توجّه، غفلتم را مواظبت، كسالتم را نشاط، سستى ام را استوارى، فراموشى ام را حراست، تأخيرم را التزام، ريايم را اخلاص، خود نمايى ام را مخفيكارى، ترديدم را يقين، دودلى ام را آشكارى، فكرم را خاكسارى، و تحيّرم را فروتنى گردانى. من براى تو نماز گزاردم، و به تو روى كردم، و به تو ايمان دارم و تو را قصد كرده ام. پس در نمازم و دعايم، رحمت و بركتى قرار ده كه بدى هايم را بپوشاند و با آن، مقامم والا گردد، چهره ام سفيد شود، كردارم پاك شود و گناهانم فرو ريزد. بار خدايا! به وسيله نمازم، سنگين بارى ام را كم كن و آنچه را كه نزد توست، براى من بهتر از آنى قرار ده كه از من بُريده اى. سپاس، خداى را كه نماز واجبى را از نمازهايى كه براى مؤمنان، زمانمند مقرّر كرده است، از دوش من برداشت. اى خدا! اى مهربان ترينِ مهربانان!