حدیث دربارهدر قنوت نماز وَتْر

امام على عليه السلام:بار خدايا! با تقدير و با تدبير و با بصيرت و بدون كوتاهى مرا آفريدى، و به قدرت و توان خود، مرا از تاريكى هاى سه گانه بيرونم آوردى. در دنيا تلاش مى كنم، گِرد مى آورم و آن گاه از آن جدا مى شوم. در دنيا به من آب و نان دادى و ديدم را به هدايت، بينا ساختى. چه نيك پروردگار و مولايى، تو. اى آن كه اكرامم كردى و شريفم داشتى و نعمتم دادى! از زقّوم ۳ به تو پناه مى برم و از حَميم ۴ به تو پناه مى برم، از بسترى در آتش، در بين طبقه هاى آتش، در سايه هاى آتش، در روز آتش به تو پناه مى برم، اى پروردگار آتش! بار خدايا! از تو بسترى در بهشت در بين نهرها، درخت ها، ميوه ها، گُل ها، خدمتكاران و همسرانِ آن جا مى خواهم. بار خدايا! من از تو بهترينِ بهترها، رضوان و بهشت تو را مى خواهم، و از بدترين بدها و خشم و آتش تو به تو پناه مى برم. اين، جايگاه كسى است كه از آتش به تو پناه برده است (و اين جمله را سه مرتبه تكرار كرد). بار خدايا! بيمت را در همه جسمم قرار ده، و دلم را پُر بيم تر از آنچه هست، قرار ده، و در هر روز و شب، بهره و نصيبى از كار بر طبق اطاعتت و جلب خشنودى ات براى من قرار ده. بار خدايا! تو نهايتِ مقصود من و اميد من و خواست من و درخواستم هستى. اى خداى من! از تو كمال ايمان، تمامت يقين و توكّل راستين بر تو و خوش گمانى در حقّ تو را مى طلبم. اى سرور من! نيكى هاى مرا دو چندان، نمازم را خاشعانه، دعايم را به اجابتْ رسيده، عملم را پذيرفته، تلاشم را قدرْ شناخته، و گناهم را بخشيده قرار ده، و از طرف خويش، شادابى و سرور به من عطا كن و بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست.۵