طلب باران

امام باقر عليه السلام:على عليه السلام هرگاه درخواست باران مى كرد، اين دعا را مى خواند: «بار خدايا! رحمتت را با باران فرو رونده در زمين و ابر بارور بر ما بگستران و بر بندگانت به رسيدن محصول، منّت نِه، و سرزمينت را با سرزدن شكوفه ها زنده ساز، و فرشتگان بزرگوار فرستاده خويش را به آبيارى سودمند و پيوسته فراوان و پى در پى و درشت قطره و تند، گواه گير، تا آنچه را مُرده است، با آن، زنده سازى و آنچه را كه از دست برون شده، بازگردانى، و آنچه را كه در آينده خواهد آمد، برون سازى و به وسيله آن، روزى ها را بر ما گسترده گردانى؛ ابرى انبوه، خوشگوار، مطبوع، انباشته و باشكوه كه بارانش زيانبار و برقش بى باران نباشد. بار خدايا! بارانى حاصلخيز، روياننده گياهان پهناور، گسترده و فراوان كه با آن گياه بپاخاسته

امام على عليه السلامـ در طلب باران ـ: بار خدايا! ما از زير خانه ها و چادرها و پس از ناله چارپايان و كودكان، به سوى تو آمديم، دل بسته به رحمتت و اميدوار به نعمتت و بيمناك از عذاب و كيفرت. بار خدايا! با بارانت ما را سيراب كن و از نااميدان قرارمان مده، به سال هاى قحطى هلاكمان مساز، و به خاطر آنچه كه نادانانمان انجام داده اند، ما را مگير، اى مهربان ترينِ مهربانان! بار خدايا! ما به سوى تو آمده ايم تا از چيزى شكايت كنيم كه براى تو پوشيده نيست، به هنگامى كه سختى هاى طاقت سوز، ما را بيچاره ساخته اند، و خشك سالى هاى بى باران، به ستوهمان آورده اند، و خواسته هاى سخت، ناتوانمان ساخته اند، و فتنه هاى دشوار، به روى آورده اند. بار خدايا! از تو مى خواهيم كه نا اميدمان برنگردانى، و ما را ناخشنود از

امام على عليه السلامـ در دعا به هنگام طلب باران ـ: اى كمكْ كار و ياور ما بر دين و دنيايمان، با روزى اى كه بر ما مى گسترانى! به ما حادثه بزرگى رسيده كه جز فرو فرستاننده آن، كسى نمى تواند آن را بگشايد. در گشودن آن براى بندگانت شتاب فرما؛ چرا كه تن ها در سراشيبى هلاكت قرار گرفته اند و هر گاه تن ها هلاك گردند، دين نيز نابود مى شود. اى داور بندگان! اى كه زندگى شان را به پيمانه روزى هايشان رقم مى زنى! بين ما و روزى ات جدايى ميفكن. ما بر كرامتت معترف شديم. به گناه ما كسانى از بندگانت كه بى گناه اند، گرفتار آمده اند. به خاطر آنان كه شايسته اجابت دعا قرارشان داده اى، آن هنگام كه از تو درخواست مى كنيم، بر ما رحم نما. اى مهربان! از آنچه در آسمان است، بازمان مدار، و رحمتت را بر ما بگستران، و لطفت

امام على عليه السلامـ در طلب باران ـ: بار خدايا! كوه هاى ما از خشكسالى شكافته و زمين ما غبارآلود گشته است، چارپايانمان تشنه اند و در آغل هاى خود، آشفته، چون زن بچّه مرده، فرياد مى كشند و از رفت و آمد به چراگاهشان و رفتن به آبشخورشان خسته اند. بار خدايا! بر ناله گوسفندان و فرياد ماده شتران، رحم كن. به آشفتگى شان در رفتنشان و زار زدنشان در آغل هايشان رحم كن. بار خدايا! به هنگامى به سويت بيرون شديم كه قحطى بر ما روى آورده است و ابرهاى باران زا با ما مخالفت ورزيده اند. تو اميد دردمند و برآرنده حاجت درخواست كننده اى. به هنگامى كه مردمْ نااميد شده اند و ابرها بازداشته و چرندگان نابود گشته اند، تو را مى خوانيم كه: به كردارمان، ما را مؤاخذه نفرما و به گناهانمان مگير. رحمتت را با ابرهاى پُر