هنگام درگيرى با دشمن

امام على عليه السلامـ هرگاه با دشمنْ درگير مى شد ـ: بار خدايا! دل ها به سوى تو كشيده شده، و گردن ها دراز گرديده، و ديده ها دوخته، و گام ها جابه جا، و تن ها فرسوده شده است. بارخدايا! دشمنى هاى پنهان آشكار شده، و ديگ كينه ها به جوش آمده است. بار خدايا! از غيبت پيامبرمان، و فراوانى دشمنانمان، و پراكندگى تمايلاتمان به تو شكايت مى كنيم. پروردگار ما! بين ما و بين اقواممان، به حق، گشايش فرما كه تو بهترين گشايشگرى.

امام على عليه السلامـ هرگاه دشمن را مى ديد ـ: بار خدايا! تو مرا نگاهدار، و ياور و كمك كار منى. بار خدايا! به [يارى]تو حمله مى كنم و به وسيله تو مى جنگم.