بيدار باشِ غافلان

امام على عليه السلام:اى مردمى كه از كار شما غافل نيستند و اى مردمى كه [خدا و اوامر او را]رها كرده ايد و [هر چه داريد از جان و مال و فرزند] از شما گرفته مى شود، چه شده است كه مى بينم از خدا روي گردان شده ايد و به غير او روى آورده ايد؟

امام زين العابدين عليه السلام:واى بر تو اى آدمى زاده! اى غافلى كه از تو غافل نيستند، اى فرزند آدم! مرگِ تو شتابانتر از هر چيز ديگرى به سوى تو مى آيد؛ سراسيمه سوى تو آمده است و تو را مى جويد.

بحار الأنوارـ به نقل از سلمان فارسى ـ: از شش چيز در شگفتم: سه چيز آن مرا مى خنداند و سه چيز ديگر به گريه ام مى اندازد. آن سه چيز كه مرا به گريه مى اندازد: جدايى از دوستان، يعنى محمّد صلى الله عليه و آله است و هراس و وحشت قيامت و ايستادن در پيشگاه خداوند عزّ و جلّ. و اما آن سه چيزى كه مرا به خنده وا مى دارد: يكى آن كسى است كه در پى دنياست، حال آن كه مرگ در پى او مى باشد، ديگرى كسى كه در غفلت به سر مى برد حال آن كه از او غافل نيستند [و خداوند ناظر و مراقب اعمال اوست] و سوم كسى كه دهانش به خنده باز مى شود در صورتى كه نمى داند آيا از او خشنودند يا ناخشنود.

امام على عليه السلام:هشدار، هشدار، اى شنونده! بكوش، بكوش، اى بى خبر! كه هيچ كس مانند [منِ]آگاه، تو را خبردار نمى كند.

امام على عليه السلام:هلا! اى دارندگان چشم هاى بينا و گوشهاى شنوا و اى برخورداران از تندرستى و مال (دنيا)! آيا جاى گريزى، يا راه نجاتى، يا پناهگاهى، يا تكيه گاهى، يا راه فرارى و يا طريق بازگشتى هست يا نيست؟ پس، به كجا باز مى گرديد؟ يا كجا مى رويد؟ يا فريب چه چيز را مى خوريد؟

امام على عليه السلام:بقيه عمر خود را دريابيد و جانهاى خود را براى آن شكيبا سازيد؛ زيرا اين چند روزه در مقابل روزهاى بسيارى كه در غفلت و روي گردانى از پند و اندرز گذرانيده ايد اندك است.

امام على عليه السلام:آيا شما در منازل همان كسانى نيستيد كه پيش از شما بودند و عمرشان درازتر و آثارشان پاينده تر. بود و سپس بى هيچ توشه اى، كه آنها را به مقصد رساند و بى هيچ مركبى كه راه را درنوردد، كوچ كردند؟ آيا شنيده ايد كه دنيا براى [آزادى]جان آنان فديه اى داده باشد؟. و آيا جز گرسنگى، توشه اى به آنان داد؟. آيا چنين دنيايى را بر مى گزينيد؟

امام على عليه السلام:ياد مرگها از دلهاى شما رخت بربسته است و آرزوهاى دروغين شما را فرا گرفته است و از اين رو، دنيا بيش از آخرت بر شما تسلّط يافته است.

امام على عليه السلام:چه شده است كه با دست يافتن به اندكى از دنيا شاد مى شويد و براى از دست دادن نعمت فراوان آخرت اندوهگين نمى شويد؟! و اندك چيز دنيا كه از كفتان مى رود، شما را نگران مى سازد، چندان كه آثار اين نگرانى در چهره هاى شما آشكار مى شود؟!.

امام على عليه السلام:واى بر فرزند آدم كه چه غافل است و از رشد (صلاح) سرگشته و گم كرده راه!

امام على عليه السلامـ بعد از تلاوت آيه «فخر فروشى بر يكديگر شما را به خود مشغول ساخت چندان كه به زيارت گورها رفتيد» ـفرمود: واى كه چه مقصدِ دورى! و چه زيارت كنندگان غافلى! و چه افتخار كردن زشت و رسوايى!

امام على عليه السلام:آن كه فرياد را نشنيده است، چگونه صداى آهسته را بشنود؟

امام على عليه السلام:اى دريغ بر هر غافلى كه عمرش بر ضد او حجت باشد و روزهاى عمرش، او را به سوى شور بختى كشانَد.

امام على عليه السلام:اى بسا غافلى كه پارچه اى مى بافد تا آن را بپوشد، اما كفن او مى شود و خانه اى مى سازد تا در آن بنشيند، اما همان جا قبر او مى شود.