حدیث دربارهرواياتى كه با عبارت «مى آيد» ازحوادث آينده خبر مى دهند
عنه عليه السلام:يَأتي علَى الناسِ زَمانٌ لا يُقَرَّبُ فيهِ إلاّ الماحِلُ، و لا يُظَرَّفُ فيهِ إلا الفاجِرُ، و لا يُضَعَّفُ فيهِ إلاّ المُنصِفُ، يَعُدُّونَ الصَّدقَةَ فيهِ غُرما، و صِلَةَ الرَّحِمِ مَنّا، و العِبادَةَ استِطالَةً علَى الناسِ! ۱
امام على عليه السلام:زمانى بر مردم بيايد، كه در آن زمان جز سخنْ چين، كسى مقرّب و محبوب نباشد و جز نابكار را زيرك نشمرند و جز منصف را ناتوان و زبون ندانند. در آن زمان صدقه (زكات) را خسارت مى شمارند و صله رحم را منّتى كه بر خويشان مى نهند و عبادت را مايه برترى بر مردم.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 102.