حدیث دربارهمسئوليت توانگران در گرسنگى تهيدستان
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ لَمّا ذَكَرَ رجُلٌ عندَهُ الأغنياءَ و وَقَعَ فيهِم ـ: اُسكُتْ! فإنَّ الغَنيَّ إذا كانَ وَصُولاً لِرَحِمِهِ بارّا بِإخوانِهِ، أضعَفَ اللّهُ لَهُ الأجرَ ضِعفَينِ؛ لأنَّ اللّهَ يقولُ: «و ما أموالُكُم و لا أولادُكُم بالّتي تُقَرِّبُكُم عِندَنا زُلْفى إلاّ مَن آمَنَ و عَمِلَ صالِحا فاُولئكَ لَهُم جَزاءُ الضِّعْفِ بِما عَمِلُوا و هُمْ في الغُرُفاتِ آمِنونَ» الآية. ۱
امام صادق عليه السلامـ وقتى مردى در حضورش از توانگران سخن به ميان آورد و از آنان بدگويى كرد ـفرمود: خاموش! ثروتمند، چنانچه به خويشان خود رسيدگى كند و به برادرانش احسان نمايد، خداوند دو برابر به او مزد مى دهد؛ زيرا خدا مى فرمايد: «و اموال و فرزندانتان چيزى نيست كه شما را به پيشگاه ما نزديك گرداند، مگر كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده باشند. پس، آنان را براى آنچه كرده اند دو برابر پاداش است و آنان در غرفه ها [ى بهشتى]آسوده خاطر خواهند بود».
۱.. تفسير القمّي: 2/203.