حدیث دربارهپرهيز از غُلوّ در دين

بحار الأنوار عن جعفر بن بَشير الخزّاز عن إسماعيلَ بنِ عبدِ العزيز:قال أبو عبدِ اللّه عليه السلام: يا إسماعيلُ، ضَعْ لي فِي المُتَوَضَّأِ ماءً، قالَ: فَقُمتُ فَوَضَعتُ لَهُ، قالَ: فَدَخَلَ، قالَ: فقلتُ في نفسِي: أنا أقولُ فيه كذا و كذا و يَدخُلُ المُتَوَضَّأ يَتَوَضَّأُ؟! قالَ: فلَم يَلبَثْ أن خَرَجَ فقالَ: يا إسماعيلُ، لا تَرفَعْ البِناءَ فَوقَ طاقَتِهِ فَيَنهَدِمَ، اجعَلُونا مَخلوقينَ، و قولوا فِينا ما شِئتُم فلن تَبلُغُوا. ۱

بحار الأنوارـ به نقل از جعفر بن بشير از اسماعيل بن عبد العزيز ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: اى اسماعيل! در آبريز برايم مقدارى آب بگذار؛ اسماعيل مى گويد: من برخاستم و مقدارى آب براى ايشان گذاشتم. حضرت داخل شد. با خودم گفتم: من درباره او چنين و چنان اعتقادى دارم و با اين حال به آبريز مى رود و شستشو مى كند! اسماعيل مى گويد: طولى نكشيد كه حضرت بيرون آمد و فرمود: اى اسماعيل! ساختمان را بيش از قدرت تحمّلش بلند مساز كه خراب مى شود؛ ما را مخلوق بدانيد. آن گاه هر چه خواستيد درباره ما بگوييد كه كم گفته ايد و حق مطلب را ادا نكرده ايد.

۱.بحار الأنوار: 25/279/22.

کلیدواژه‌ها غلو پرهیز از غلو در دین

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مرا از حقّ خودم (حدّى كه دارم) بالاتر نبريد؛ خداوند متعال مرا پيش از آن كه پيامبر كند، بنده قرار داد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو دسته اند كه شفاعت من به آنها نمى رسد: فرمانرواى سركش و ستمگر و كسى كه در دين غلوّ ورزد و از دين بيرون رود و از اين عمل خود توبه نكند و دست نكشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو نفرند كه شفاعت من به آنها نمى رسد: حكمرانِ ستمكار و سركش و كسى كه در دين غلو ورزد و از محدوده آن بيرون رود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو گروه از امّت من بهره اى از اسلام ندارند: غُلات و قدريّه.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! حكايت تو در ميان امّت من، حكايت عيسى بن مريم است كه مردم درباره او سه فرقه شدند: فرقه اى مؤمن ماندند، و آنان همان حواريانند، فرقه اى با او دشمنى ورزيدند و آنان يهوديانند و فرقه اى درباره او غلوّ كردند و در نتيجه از ايمان خارج شدند. امّت من نيز بزودى نسبت به تو سه فرقه خواهند شد: فرقه اى شيعه و پيرو تو هستند و آنان همان مؤمنانند، فرقه اى دشمن تو هستند و آنان شك كنندگانند و فرقه اى درباره تو غلوّ مى كنند و آنان منكران [خدا] هستند. اى على! تو و شيعيان تو و دوستدارانِ شيعيان تو در بهشت هستيد و دشمن تو و غلوّ كننده درباره تو در آتشند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! حكايت تو در ميان اين امّت، حكايت عيسى بن مريم است كه گروهى او را دوست داشتند و درباره اش غلوّ كردند و گروهى او را دشمن داشتند و در دشمنى با او افراط ورزيدند. پس وحى نازل شد كه: «و چون داستان پسر مريم آورده شد، قوم تو از آن بانگ [به ريشخند]برداشتند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـفرمود: سوگند به آن كه جانم در دست اوست، اگر نمى ترسيدم كه گروههايى از امّت من درباره تو همان بگويند كه مسيحيان درباره عيسى بن مريم گفتند، امروز درباره تو سخنى مى گفتم كه بر هيچ جماعتى از مردم نگذرى، مگر اين كه از زير پاى تو براى تبرّك خاك بردارند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـفرمود: اگر نمى ترسيدم كه مردم درباره تو همان گويند كه مسيحيان درباره عيسى گفتند، امروز درباره تو سخنى مى گفتم كه بر هيچ جماعتى از مسلمانان نگذرى، مگر اين كه خاك كفشها و زيادى آب وضوى تو را براى طلب شفا بردارند. اما تو را همين بس كه تو از من هستى و من از تو هستم، تو از من ارث [انبيا و اوصيا را]مى برى و من از تو ارث مى برم.