حدیث دربارهپرهيز از غُلوّ در دين

عنه عليه السلام:أتى قَومٌ أميرَ المؤمنينَ عليهِ السلامُ فقالوا: السلامُ علَيكَ يا رَبَّنا! فاستَتابَهُم فلم يَتُوبُوا، فَحَفَرَ لَهُم حَفيرَةً و أوقَدَ فيها نارا، و حَفَرَ حَفيرَةً اُخرى إلى جانِبِها و أفضى ما بَينَهُما، فلَمّا لم يَتُوبُوا ألقاهُم فِي الحَفيرَةِ، و أوقَدَ فِي الحَفيرَةِ الاُخرى (نارا) حتّى ماتُوا. ۱

امام صادق عليه السلام:عده اى نزد امير المؤمنين عليه السلام آمدند و عرض كردند: درود بر تو اى پروردگار ما! حضرت از آنها خواست توبه كنند (از اين عقيده خود دست بردارند) اما آنها توبه نكردند. پس، امام گودالى كند و در آن آتشى برافروخت و در كنار آن گودال ديگرى كند و ميان آن دو نقبى زد. وقتى آن عده توبه نكردند، حضرت آنان را در گودال انداخت و در گودال ديگر آتش افروخت تا اين كه مردند.

۱.الكافي: 7/259/18، و راجع بحار الأنوار: 25/285/38 و ص 286/39.

کلیدواژه‌ها غلو پرهیز از غلو در دین

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مرا از حقّ خودم (حدّى كه دارم) بالاتر نبريد؛ خداوند متعال مرا پيش از آن كه پيامبر كند، بنده قرار داد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو دسته اند كه شفاعت من به آنها نمى رسد: فرمانرواى سركش و ستمگر و كسى كه در دين غلوّ ورزد و از دين بيرون رود و از اين عمل خود توبه نكند و دست نكشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو نفرند كه شفاعت من به آنها نمى رسد: حكمرانِ ستمكار و سركش و كسى كه در دين غلو ورزد و از محدوده آن بيرون رود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو گروه از امّت من بهره اى از اسلام ندارند: غُلات و قدريّه.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! حكايت تو در ميان امّت من، حكايت عيسى بن مريم است كه مردم درباره او سه فرقه شدند: فرقه اى مؤمن ماندند، و آنان همان حواريانند، فرقه اى با او دشمنى ورزيدند و آنان يهوديانند و فرقه اى درباره او غلوّ كردند و در نتيجه از ايمان خارج شدند. امّت من نيز بزودى نسبت به تو سه فرقه خواهند شد: فرقه اى شيعه و پيرو تو هستند و آنان همان مؤمنانند، فرقه اى دشمن تو هستند و آنان شك كنندگانند و فرقه اى درباره تو غلوّ مى كنند و آنان منكران [خدا] هستند. اى على! تو و شيعيان تو و دوستدارانِ شيعيان تو در بهشت هستيد و دشمن تو و غلوّ كننده درباره تو در آتشند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! حكايت تو در ميان اين امّت، حكايت عيسى بن مريم است كه گروهى او را دوست داشتند و درباره اش غلوّ كردند و گروهى او را دشمن داشتند و در دشمنى با او افراط ورزيدند. پس وحى نازل شد كه: «و چون داستان پسر مريم آورده شد، قوم تو از آن بانگ [به ريشخند]برداشتند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـفرمود: سوگند به آن كه جانم در دست اوست، اگر نمى ترسيدم كه گروههايى از امّت من درباره تو همان بگويند كه مسيحيان درباره عيسى بن مريم گفتند، امروز درباره تو سخنى مى گفتم كه بر هيچ جماعتى از مردم نگذرى، مگر اين كه از زير پاى تو براى تبرّك خاك بردارند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـفرمود: اگر نمى ترسيدم كه مردم درباره تو همان گويند كه مسيحيان درباره عيسى گفتند، امروز درباره تو سخنى مى گفتم كه بر هيچ جماعتى از مسلمانان نگذرى، مگر اين كه خاك كفشها و زيادى آب وضوى تو را براى طلب شفا بردارند. اما تو را همين بس كه تو از من هستى و من از تو هستم، تو از من ارث [انبيا و اوصيا را]مى برى و من از تو ارث مى برم.