حدیث دربارهاز غافل ، غفلت نشده است
عنه عليه السلام:أ وَ لَستُم تَرَونَ أهلَ الدنيا يُصبِحُونَ و يُمسُونَ على أحوالٍ شَتّى: فَمَيِّتٌ يُبكى، و آخَرُ يُعَزّى، و صَريعٌ مُبتلى، و عائدٌ يَعودُ، و آخَرُ بنفسِهِ يَجُودُ، و طالِبٌ للدنيا و المَوتُ يَطلُبُهُ، و غافِلٌ و ليسَ بمَغفولٍ عَنهُ، و على أثَرِ الماضِي ما يَمضِي الباقِي! ۱
امام على عليه السلام:آيا مردم دنيا را نمى بينيد كه در طى شب و روز دستخوش احوال گونه گون مى شوند؟ يكى مى ميرد و برايش مى گريند و ديگرى را تسليت مى گويند. يكى بيمار و زمينگير است و ديگرى به عيادتش مى رود. يكى در حال جان كندن است و ديگرى در پى دنياست، حال آن كه مرگ در پى اوست. يكى در غفلت به سر مى برد، حال آن كه از او غافل نيستند و آنچه باقى است در پى آنچه رفته مى رود!
۱.نهج البلاغة: الخطبة 99.