حدیث دربارهجنگ حنين و طائف و اوطاس

الإمامُ الحسينُ عليه السلام:كانَ مِمَّن ثَبَتَ مَع رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله يومَ حُنَينٍ: العبّاسُ، و عليٌّ، و أبو سفيانَ بنُ الحارثِ، و عَقيلُ بنُ أبي طالبٍ، و عبدُ اللّهِ بنُ الزبيرِ بنِ عبدِ المُطَّلِبِ، و الزبيرُ بنُ العَوّامِ، و اُسامَةُ بنُ زيدٍ. ۱
امام حسين عليه السلام:از كسانى كه در جنگ حنين همراه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پايدارى كردند، عباس بود و على و ابو سفيان بن حارث و عقيل بن ابى طالب و عبد اللّه بن زبير بن عبد المطلب و زبير بن عوام و اُسامة بن زيد.
۱.كنز العمّال: 30214.

احادیث دیگر این موضوع

۳
كنز العمّال:مردى به براء گفت: اى ابا مارّه! در مصدر چنين آمده ليكن كنيه صحيح او چنانكه در اسد الغابة آمده ابو عماره است. آيا در جنگ حنين گريختيد؟ او گفت: گواهى مى دهم كه پيامبر صلى الله عليه و آله نگريخت، بلكه مسلمانان شتابان و بى زره به سوى اين تيره هوازن، كه مردمانى تيرانداز بودند، رهسپار شدند. آنان مسلمانان را تير باران كردند، به طورى كه انبوه تيرهاى آنان همچون هجوم دسته هاى ملخ بود. لذا مسلمانان پراكنده شدند و گريختند. دشمن به طرف پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، در حالى كه ابو سفيان بن حارث، لگام استر آن حضرت را گرفته بود، هجوم آورد. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از استر فرود آمد و از خداوند طلب نصرت كرد و دعا نمود و مى گفت: من پيامبر هستم و اين دروغ نيست من پور عبد المطّلبم خدايا! نصرت و ياريت را فرو فرست. براء گويد: به خدا سوگند هرگاه جنگ شدّت مى گرفت ما خود را در پناه پيامبر قرار مى داديم و كسى كه به موازات او مى ايستاد براستى شجاع بود.