حدیث دربارهمغرور شدن به خدا
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ عِند تِلاوَتِهِ «يا أيُّها الإنسانُ ما غَرَّكَ بربِّكَ الكريمِ» ـ: أدحَضُ مَسؤولٍ حُجّةً، و أقطَعُ مُغتَرٍّ مَعذِرَةً، لَقَد أبرَحَ جَهالَةً بنفسِهِ، يا أيُّها الإنسانُ ما جَرَّأكَ على ذَنبِكَ؟! و ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ؟! و ما أنَّسَكَ بِهَلَكَةِ نَفسِكَ؟! ۱
امام على عليه السلامـ وقتى آيه «اى انسان! چه چيز تو را به پروردگار كريمت مغرور (دلير) كرده است» را تلاوت كرد ـفرمود: انسانى كه در اين آيه مورد خطاب و سؤال است، هر دليلى براى مغرور شدنش به خدا بياورد دليلش بر باطل است و عذر و بهانه اش از عذر و بهانه هر فريب خورده ديگرى بى پايه تر و جهالتْ وجود او را سخت فرا گرفته است. اى انسان! چه چيز تو را به گناه كردن دلير كرده است؟ چه چيز تو را به پروردگارت مغرور و گستاخ كرده است؟ چه چيز تو را به نابود كردن نفست خو داده است؟
۱.نهج البلاغة: الخطبة 223.