حدیث دربارهتوصيف روز قيامت
عنه عليه السلام:إنَّ بَعدَ البَعثِ ما هُوَ أشَدُّ مِنَ القَبرِ، يَومٌ يَشيبُ فيهِ الصَّغيرُ، و يَسكَرُ مِنهُ الكَبيرُ، و يَسقُطُ فيهِ الجَنينُ. إنَّ فَزَعَ ذلكَ اليَومِ لَيُرهِبُ المَلائكَةَ الّذينَ لا ذَنبَ لَهُم. فكَيفَ مَن عَصى بِالسَّمعِ و البَصَرِ وَ اللِّسانِ و اليَدِ و الرِّجلِ و الفَرْجِ و البَطنِ إن لَم يَغفِرِ اللّهُ لَهُ و يَرحَمْهُ مِن ذلكَ اليَومِ؟! ۱
امام على عليه السلام:زمان بعد از برانگيخته شدن سخت تر از قبر است، روزى است كه در آن كودكان خُرد سال پير مى شوند و بزرگسالان هوش از سرشان مى رود و جنينها سقط مى شوند. هول و هراس آن روز حتى فرشتگانِ بى گناه را به وحشت مى افكند. چه رسد به كسى كه با گوش و چشم و زبان و دست و پا و شرمگاه و شكم خويش گناه كرده است [واى بر او] اگر خداوند وى را نيامرزد و آن روز بر او رحم نكند.
۱.الأمالي للطوسي: 28/31.