حدیث دربارهتوصيف روز قيامت

الترغيب و الترهيب:و في روايةٍ: قامَ فينا رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله بِمَوعِظَةٍ فقالَ: يا أيُّها النّاسُ، إنَّكُم مَحشورونَ إلَى اللّهِ حُفاةً عُراةً غُرْلاً «كما بَدَأْنا أوَّلَ خَلْقٍ نُعيدُه» . ۱

الترغيب و الترهيب:در روايتى آمده است: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در ميان ما برخاست و شروع به موعظه كرد و فرمود: اى مردم! همانا شما پا برهنه و عريان و ختنه نشده، در پيشگاه خداوند محشور مى شويد «همان گونه كه در آغاز آفريديم، او را بر گردانيم».

۱.الترغيب و الترهيب: 4/384/12.

کلیدواژه‌ها معاد توصیف روز قیامت

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آدمى آن گونه كه زندگى كرده است، مى ميرد و بر همان حالى كه مرده است، برانگيخته مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در روز قيامت خداوند مردمى را به صورت مورچه بر مى انگيزد كه مردم آنها را لگدمال مى كنند. پس، گفته مى شود: اينها كيستند كه به شكل مورچه اند؟ گفته مى شود: اينان متكبّران در دنيايند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در روز قيامت، همگان تشنه وارد مى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در تاريكى روز قيامت، شعار مردم «لا إله إلاَّ اللّه» است.

الترغيب و الترهيب:آن راست گوى تصديق شده (پيامبر صلى الله عليه و آله) به من فرمود كه: مردم در سه گروه محشور مى شوند: گروهى در حالى كه سواره اند و سير و پوشيده، گروهى فرشتگان آنها را به رو بر زمين مى كشند و در آتش محشورشان مى كنند و گروهى راه مى روند و تند پيش مى روند.

امام على عليه السلام:اى بى خبر كج رو! بشنو از اندرزگوى راهنما؛ روز رستاخيز، روز عرضه اعمال و بازخواست و پاداش و كيفر قرار داده شده است، روزى كه كارهاى مردم به آن جا برگردانده مى شود و همه گناهان شماره مى گردد، روزى كه حدقه چشمها گداخته مى شود و آبستنها آنچه در شكم دارند فرو مى نهند.

امام على عليه السلام:زمان بعد از برانگيخته شدن سخت تر از قبر است، روزى است كه در آن كودكان خُرد سال پير مى شوند و بزرگسالان هوش از سرشان مى رود و جنينها سقط مى شوند. هول و هراس آن روز حتى فرشتگانِ بى گناه را به وحشت مى افكند. چه رسد به كسى كه با گوش و چشم و زبان و دست و پا و شرمگاه و شكم خويش گناه كرده است [واى بر او] اگر خداوند وى را نيامرزد و آن روز بر او رحم نكند.

امام على عليه السلام:روز قيامت روزى است كه خداوند همگان را، از اولين نفر تا آخرين نفر، براى رسيدگى به حسابشان و جزاى اعمالشان گرد مى آورد، در حالى كه به فروتنى ايستاده اند و عرق از سر و رويشان مى ريزد و زمين آنها را مى لرزاند. [در آن روز]نيكو حالترين مردم كسى است كه جايگاهى بيابد و براى خود جايى پيدا كند!