جنگ ذات السلاسل
1 حدیث
الأمالي للطوسي عن الحلبيّ:سألتُ أبا عبدِ اللّهِ عليه السلام عَن قولِ اللّهِ عزّ و جلّ: «وَ الْعادِياتِ ضَبْحا» ، قال: وجَّهَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله عُمَرَ بنَ الخطَّابِ في سريَّةٍ، فرجَعَ مُنهَزِما يُجبِّنُ أصحابَهُ و يُجَبِّنونَهُ أصحابُهُ، فلمَّا انتهى إلى النبيِّ صلى الله عليه و آله قال لِعليّ عليه السلام: أنتَ صاحِبُ القَومِ، فتهيَّأْ أنتَ و مَن تُريدهُ من فُرسانِ المُهاجرينَ و الأنصارِ، فَوجَّههُ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله فقالَ لَهُ: اكمُنِ النَّهارَ و سِرِ اللَّيلِ و لا يُفارِقْكَ العينُ، قالَ: فانتَهى عليٌّ عليه السلام إلى ما أمَرَهُ بهِ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله فسارَ إلَيهِم، فَلَمّا كانَ عِندَ وَجهِ الصُّبحِ أغارَ عَلَيهِم، فأنزلَ اللّهُ على نبيِّهِ صلى
الأمالى للطوسىـ به نقل از حلبى ـ: از امام صادق عليه السلام درباره قول خداوند عزّ و جلّ «سوگند به اسبان دونده» سؤال كردم حضرت فرمود: پيامبر خدا عمر بن خطّاب را به نبردى فرستاد. شكست خورده برگشت در حالى كه او يارانش را و يارانش او را به ترسويى متهم مى كردند. وقتى خبر اين ماجرا به پيامبر رسيد، به على عليه السلام فرمود: تو امير سپاهى، پس آماده شو و هر آنكس از سواران مهاجر و انصار را مى خواهى برگزين.
پيامبر او را [براى نبرد] فرستاد و به او فرمود: به هنگام روز مخفى شو و شب حركت كن و بى جاسوس و ناآگاه نمان.
[امام صادق] فرمود: على به آنچه پيامبر فرمان داده بود، عمل كرد و به سوى ايشان حركت كرد و صبح به دشمنان يورش برد. پس خداوند در اين هنگام سوره «وَ الْعَـادِيَـاتِ ضَبْحًا» را بر پيامبرش نازل فرمود.
۱.الأمالي للطوسي: 407/913.