تجسّم اعمال
8 حدیث
جَبرَئيلُ عليه السلامـ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه و آله و هُوَ يَعِظُهُ ـ: يا مُحَمَّدُ، أحبِبْ مَن شِئتَ فإنَّكَ مُفارِقُهُ، وَ اعمَلْ ما شِئتَ فإنَّكَ مُلاقيهِ. ۱
جبرئيل عليه السلامـ در مقام اندرز به پيامبر صلى الله عليه و آله ـگفت: اى محمّد! هر كه را خواهى دوست بدار، اما بدان كه تو از او جدا مى شوى، و هر كارى كه مى خواهى بكن، اما بدان كه آن را ديدار خواهى كرد.
۱.بحار الأنوار: 71/188/54.
عنه عليه السلامـ أيضا ـ: يا مُحَمَّدُ، عِشْ ما شِئتَ فَإنَّكَ مَيِّتٌ، و أحبِبْ مَن أحبَبتَ فإنَّكَ مُفارِقُهُ، وَ اعمَلْ ما شِئتَ فإنَّكَ مُلاقيهِ. ۱
جبرئيل عليه السلامـ در مقام پند و اندرز به پيامبر صلى الله عليه و آله ـگفت: اى محمّد! هر چه مى خواهى زندگى كن، سرانجام مى ميرى. هر كس را مى خواهى دوست بدار، سرانجام از او جدا مى شوى. و هر كارى كه مى خواهى بكن، اما بدان كه آن را ديدار خواهى كرد.
۱.كنز العمّال: 42114.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آلهـ لقَيسِ بنِ عاصِمٍ و هُوَ يَعِظُهُ ـ: إنَّهُ لا بُدَّ لَكَ يا قَيسُ مِن قَرينٍ يُدفَنُ مَعَكَ و هُوَ حَيٌّ، و تُدفَنُ مَعَهُ و أنتَ مَيِّتٌ، فإن كانَ كَريما أكرَمَكَ، و إن كانَ لَئيما أسلَمَكَ، ثُمَّ لا يُحشَرُ إلاّ مَعَكَ، و لا تُبعَثُ إلاّ مَعَهُ، و لا تُسألُ إلاّ عَنهُ، و لا تَجعَلْهُ إلاّ صالِحا، فإنَّهُ إن صَلُحَ أنِستَ بِه، و إن فَسَدَ لا تَستَوحِشُ إلاّ مِنهُ، و هُوَ فِعلُكَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در اندرز به قيس بن عاصم ـفرمود: اى قيس! ناچار تو را همدمى است كه با تو دفن مى شود و او زنده است و تو با او دفن مى شوى در حالى كه تو مرده اى. اگر كريم و بزرگوار باشد تو را گرامى مى دارد و اگر پست و فرومايه باشد، تو را تسليم مى كند. سپس آن همدم جز با تو محشور نمى شود و تو جز با آن برانگيخته نمى شوى و جز درباره او از تو بازخواست نمى شود، پس آن را جز شايسته و صالح قرار مده؛ زيرا اگر خوب باشد، با وى انس مى گيرى و اگر بد باشد، جز از او وحشت نمى كنى. و آن همدم، كردار توست.
۱.معاني الأخبار: 233/1.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ المُؤمِنَ إذا خَرَجَ مِن قَبرِهِ صُوِّرَ لَهُ عَمَلُهُ في صورَةٍ حَسَنَةٍ، فيَقولُ لَهُ: ما أنتَ فَوَ اللّهِ إنّي لَأراكَ امرَأَ الصِّدقِ؟! فيَقولُ لَهُ: أنا عَمَلُكَ، فيَكونُ لَهُ [نورا أو قائدا ۱] إلَى الجَنَّةِ. و إنَّ الكافِرَ إذا خَرَجَ مِن قَبرِهِ صُوِّرَ لَهُ عَمَلُهُ في صورَةٍ سَيِّئَةٍ، و بِشارَةٍ سَيِّئَةٍ فيَقولُ: مَن أنتَ فَوَ اللّهِ إنّي لَأراكَ امرَأَ السَّوءِ؟! فيَقولُ: أنا عَمَلُكَ، فيَنطَلِقُ بِهِ حَتّى يَدخُلَ النّارَ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن هر گاه از گور خود بيرون آيد، عملش به صورتى زيبا در برابرش مجسّم مى شود. مؤمن به او مى گويد: تو كيستى؟ به خدا قسم كه تو را شخص خوب و درستى مى بينم! او مى گويد: من كردار تو هستم.پس، براى او نورى مى شود يا راهبرى به سوى بهشت. و كافر چون از گورش بيرون آيد كردارش به صورتى زشت و نويدى بد در برابرش مجسم مى شود. او مى گويد: تو كيستى؟ به خدا قسم كه تو را بد شخصى مى بينم! و او مى گويد: من كردار تو هستم. پس، او را مى برد و به آتش مى افكند.
عنه صلى الله عليه و آلهـ في قولِهِ تَعالى: «يَومَ يُنْفَخُ في الصُّورِ فَتَأتونَ أفْواجا» ۱ ـ: يُحشَرُ عَشرَةُ أصنافٍ مِن اُمَّتي أشتاتا. فأمّا الّذينَ عَلى صورَةِ القِرَدَةِ فَالقَتّاتُ مِنَ النّاسِ، و أمّا الّذينَ عَلى صورَةِ الخَنازيرِ فَأهلُ السُّحتِ، و أمّا المُنَكَّسونَ عَلى رُؤوسِهِم فَآكِلَةُ الرِّبا، وَ العُميُ الجائرونَ فِي الحُكمِ، و الصُّمُّ و البُكمُ المُعجَبونَ بِأعمالِهِم، و الّذينَ يَمضَغونَ بِألسِنَتِهِم فَالعُلَماءُ و القُضاةُ الّذينَ خالَفَ أعمالُهُم أقوالَهُم، و المُقَطَّعَةُ أيديهِم و أرجُلُهُمُ الّذينَ يُؤذونَ الجِيرانَ، و المُصَلَّبونَ عَلى جُذوعٍ مِن نارٍ فَالسُّعاةُ بِالنّاسِ إلَى السُّلطانِ، و الّذينَ أشَدُّ نَتْنا مِنَ الجِيَفِ فَالّذينَ يَتَمَتَّعونَ
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه «روزى كه در صور دميده شود گروه گروه بياييد» ـفرمود: ده گروه از امّت من به صورت پراكنده محشور مى شوند. و امّا كسانى كه به صورت بوزينه محشور مى شوند مردمان سخن چينند، امّا كسانى كه به صورت خوك محشور مى شوند حرام خوارانند، و امّا كسانى كه به صورت وارونه محشور مى شوند ربا خوارانند، و كسانى كه نابينا محشور مى شوند آنانند كه در حكم دادن حق كشى مى كنند، و كسانى كه كر و لال محشور مى شوند آنانند كه به اعمال خود مغرورند، و كسانى كه زبانهايشان را مى جوند، عالمان و قاضيانى هستند كه كردارشان بر خلاف گفتارشان است، و كسانى كه دست و پا بريده محشور مى شوند آنانند كه همسايگان خود را مى آزارند، و به دار آويختگانِ بر شاخه هاى آتش آنانند كه نزد حكمران از مردم سعايت مى
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:أعمالُ العِبادِ في عاجِلِهِم نَصبُ أعيُنِهِم في آجالِهِم. ۱
امام على عليه السلام:كارهايى كه بندگان در دنيا مى كنند، در آخرت فرا پيش چشمان آنهاست.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 7.
عنه عليه السلامـ في صِفَةِ المَأخوذِ عَلى الغِرَّةِ عِندَ المَوتِ ـ: ثُمَّ حَمَلوهُ إلى مَخَطٍّ (مَحَطٍّ) في الأرضِ، فأسلَموهُ فيهِ إلى عَمَلِهِ. ۱
امام على عليه السلامـ در وصف غافلگير شدگان هنگام مرگ ـفرمود: سپس او را تا منزلى در دل زمين مى برند و در آن جا او را به عملش مى سپارند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 109.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إذا وُضِعَ المَيِّتُ في قَبرِهِ مُثِّلَ لَهُ شَخصٌ فقالَ لَهُ: يا هذا كُنّا ثَلاثَةً؛ كانَ رِزقُكَ فَانقَطَعَ بِانقِطاعِ أجَلِكَ، و كانَ أهلُكَ فخَلَّفوكَ وَ انصَرَفوا عَنكَ، و كُنتُ عَمَلَكَ فبَقِيتُ مَعَكَ، أمَا إنّي كُنتُ أهوَنَ الثَّلاثَةِ عَلَيكَ! ۱
امام صادق عليه السلام:چون مرده را در گورش نهند، شخصى در برابرش مجسّم شود و به او گويد: هان تو! ما سه تا بوديم: يكى روزىِ تو بود كه با به سر آمدن اجلت به پايان رسيد، ديگرى خانواده تو بود كه تو را به جاى گذاشتند و رفتند و من عمل تو هستم كه با تو ماندم. بدان كه من بى اهميت ترين اين سه نزد تو بودم!
۱.الكافي: 3/240/14.