حدیث دربارهحركت و سكون

عنه عليه السلام:الخالِقُ لا بِمَعنى حَرَكَةٍ. ۱

امام على عليه السلام:[خدا] آفريدگار است، نه به معناى [آفريدن با] حركت.

۱.الكافي: ج 1 ص 140 ح 5 عن إسماعيل بن قتيبة عن الإمام الصادق عليه السلام، نهج البلاغة: الخطبة 152، التوحيد: ص 56 ح 14 عن فتح بن يزيد الجرجاني عن الإمام الرضا عليه السلام، بحار الأنوار: ج 4 ص 285 ح 17.

کلیدواژه‌ها صفات سلبی حرکت و سکون

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:[خدا] همه مكان ها را بدون آن كه به سوى آنها برود، مى بيند.

امام على عليه السلام:حركت و سكون در او جريان ندارد، و چگونه چيزى بر او جارى شود كه خودِ او آن را جارى كرده است و چيزى به او باز گردد كه خود او آن را آغاز كرده است و چيزى در او پيدا شود كه خودِ او، آن را پديد آورده است؟! اگر چنين بود، ذاتش دگرگون و داراى جزء مى شد، و حقيقت خارجى او از بى آغاز و هميشگى بودن، امتناع مى ورزيد و اگر براى او پيشِ رويى يافت شده بود، پشتِ سرى مى داشت، و اگر كمبودى با او بود، درخواست كامل شدن مى كرد و در اين صورت، نشانه ساخته شدن در او استوار مى شد و به دليل بودن [براى وجود آفريدگار] دگرگون مى شد، پس از آن كه [همه اشيا] بر هستى او [به عنوان آفريدگار] دلالت مى كنند؛ و با برهان ممتنع بودن، چيزى كه در غيرِ خدا تأثير مى كند، ممتنع است كه در خدا تأثير كند.

امام على عليه السلام:پروردگار من به دورى و حركت و سكون، و با استوارى به معناى برپا ايستادن و راست شدن، و با آمدن و رفتن، وصف نمى شود. او در چيزهاست، نه به معناى آميختن با آنها، و از چيزها خارج است، نه به معناى دورى مكانى. داخل در چيزهاست، نه همچون چيزى كه داخل در چيز ديگرى است، و از آنها خارج است، نه همچون چيزى كه داخل چيز ديگرى است.

امام صادق عليه السلام:خداوند والا و بلند مرتبه، با زمان و مكان و با حركت و جابه جايى و سكون، وصف نمى شود؛ بلكه او آفريدگار زمان و مكان و حركت و سكون است. خدا از آنچه مى گويند، برترىِ سترگى دارد.

امام كاظم عليه السلام:. امّا اين سخن توصيف كنندگان [خدا]: «خداى متعال فرو مى آيد» ، اين را كسى مى گويد كه كمبود يا افزايش را به خدا نسبت مى دهد، درحالى كه هر متحرّكى نيازمند كسى است كه او را حركت دهد يا به وسيله آن، متحرّك شود. هر كس گمان چنين پندارهايى را در مورد خدا داشت، هلاك شد. پس در توصيف هاى خدا، برحذر باشيد از اين كه به اندازه اى معتقد شويد كه خدا را بر اساس آن با كمبود و افزايش، يا حركت دادن يا حركت پذيرفتن، يا نابودى يا فرو آمدن، يا برخاستن يا نشستن، محدود سازيد؛ چرا كه خدا برتر از توصيف وصف كنندگان، و ستودنِ ستايش كنندگان و پندارِ گمان كنندگان است.

امام رضا عليه السلام:[خدا] فاعل است، امّا نه به معناى حركت ها و ابزار (يعنى: فاعليت او به گونه اى نيست كه حركت كند و با ابزار، كارى را انجام دهد).

امام رضا عليه السلام:[خدا] تدبير كننده است، امّا نه با حركت (يعنى: لازمه تدبير كردنش حركت نيست).