دوستدار بلندمرتبه
1 حدیث
الإمام عليّ عليه السلامـ في حَديثٍ طَويلٍ ـ: وَاللّهُ تَعالى يَقولُ: وعِزَّتي وجَلالي وَارتِفاعِ مَكاني، إِنّي لا أُعَذِّبُ أَحدَا مِن خَلقي إِلاّ بِحُجَّةٍ وبُرهانٍ وعِلمٍ وبَيانٍ، لِأَنَّ رَحمَتي سَبَقَت غَضَبي، وكَتَبتُ الرَّحمَةَ عَلَيَّ، فَأَنَا الرَّاحِمُ الرَّحيمُ، وأَنَا الوَدودُ العَلِيُّ، وأَنَا المَنّانُ العَظيمُ، وأَنَا العَزيزُ الكَريمُ، فَإِذا أَرسَلتُ رَسولاً أَعطَيتُهُ بُرهانا وأَنزَلتُ عَلَيهِ كِتابا. فَمَن آمَنَ بي وبِرَسولي فَأُولئِكَ هُمُ المُفلِحونَ الفائِزونَ، ومَن كَفَرَ بي وبِرَسولي فَأُولئِكَ هُمُ الخاسِرونَ الَّذينَ استَحَقّوا عَذابي. ۱
امام على عليه السلامـ در حديثى طولانى ـ: و خداى متعال مى فرمايد: «به عزّت و شُكوهم و بلندى مرتبه ام، سوگند كه من كسى از آفريدگانم را عذاب نمى كنم، مگر با دليل و برهان و آگاهى و سخن روشن؛ زيرا رحمت من بر خشمم پيشى جسته، و رحمت را بر خود لازم كرده ام. پس منم رحم كننده و مهربان، و منم دوستدار بلندمرتبه، و منم گشاده دستِ سترگ، و منم شكست ناپذير و بزرگوار. پس آن گاه كه فرستاده اى فرستادم، به او برهان دادم و بر او كتابْ نازل كردم. پس كسانى كه به من و فرستاده ام ايمان آوردند، آنان، همان رستگاران و نجات يافتگان اند، و كسانى كه به من و فرستاده ام كفر ورزيدند، آنان، همان زيانكارانى هستند كه سزاوار عذاب من شده اند».
۱.بحار الأنوار: ج 42 ص 53 ح 1 عن الأصبغ بن نباتة.