مهرورز مهربان

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوندا! تو با مهرورزى خود، گروه هايى را آفريده اى كه در آنچه به ايشان فرمان داده اى، تو را اطاعت كردند و در آنچه ايشان را براى آن آفريده اى، براى تو كار كردند. ايشان، بدان، [مهم] دست نيافتند، جز به وسيله تو، و جز تو ايشان را بدان، توفيق نداد. اى كريم! رحمت تو بر ايشان، پيش از طاعت آنها براى تو بوده است.

امام زين العابدين عليه السلام:خداوندا! تو پروردگارِ من و مولاى من و سرور من و آرزوى من و خداى منى. توانايىِ كارم، از آنِ توست و زمامم به دست توست. كسى در برابر خشنودىِ تو مانع نمى گردد. با مهرورزى ات، به رحمتت اميد دارم و با رحمتت، خشنودىِ تو را اميد مى برم، نه با عملم.

امام كاظم عليه السلامـ در سفارشى به هشام ـ: بدان كه خداوند،. اندوهگينان را به اندازه اندوهشان آسودگى نمى دهد؛ بلكه به اندازه مهرورزى و رحمت خود [آسودگى مى دهد]. پس چه گمان دارى به آن مهرورزِ مهربان، آن كه با آزار دهنده دوستانش دوستى مى ورزد، چگونه خواهد بود با كسى كه در راه او آزار مى بيند؟!

امام كاظم عليه السلامـ در دعا پس از نماز جعفر طيّار ـ: از تو درخواست مى كنم به رحمتت كه آن را از رأفت خود برگرفته اى و از تو درخواست مى كنم به رأفتت كه آن را از بردبارى ات بر گرفته اى.

خضر عليه السلامـ در دعاى خود ـ: اى والا از بلند مرتبگىِ خويش،. اى مهرورز در رحمت خود!