حدیث دربارهدانا بود ، آن گاه كه دانسته اى نبود

الإمام الباقر عليه السلام:ما زالَ اللّهُ عالِما تَبارَكَ وتَعالى ذِكرُهُ. ۱

امام باقر عليه السلام:خداوند ـ كه والا و ياد او بلند پايه است ـ هماره داناست.

۱.الكافي: ج 1 ص 108 ح 6 عن فضيل بن سكرة وح 5 عن جعفر بن محمّد بن حمزة عن المعصوم عليه السلام وفيه «لم يزل اللّه»، التوحيد: ص 145 ح 11 عن فضيل بن سكرة، بحار الأنوار: ج 4 ص 87 ح 24.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی ایمان به خدا شناخت اسما و صفات خدا +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:[خداوند عز و جل] آن گاه كه دانسته اى [هم]نبود، دانا بود.

امام على عليه السلام:[خداوند عز و جل] آن گاه كه بنده اى نبود، خداوندگار، و آن گاه كه پرستنده اى نبود، پرستيده، و آن گاه كه دانسته اى نبود، دانا بود.

امام على عليه السلام:[خداوند عز و جل] چيزها را به زمان هاى خود وا گذاشته.، در حالى كه به آنها پيش از آغازگرى شان داناست.

امام على عليه السلام:اشيا را پيش از بودِ آنها، در علم خود داشت. پس با بودن آنها، دانش او افزون نشد. دانش او به آنها پيش از آن كه به آنها هستى ببخشد، چون دانش او پس از هستى بخشيدن به آنهاست.

امام على عليه السلام:ستايش، از آنِ خداى يگانه است، بى همسان انگارى؛ داناى [بى نياز]به هستى بخشى، پايدار بى رنج و سختى، آفريدگار بى خستگى.

جامع بيان العلمـ به نقل از نزّال بن سبره ـ: به على عليه السلام گفته شد: اى امير مؤمنان! در اين جا گروهى هستند كه مى گويند: خداوند، آنچه را كه به وجود خواهد آمد، نمى داند تا اين كه به وجود آيد. فرمود: «مادرانشان به سوگشان بنشينند! از كجا آن را گفته اند؟». گفته شد: آيه: «و بى گمان، شما را مى آزماييم تا جهادگران شما و شكيبايان را معلوم داريم و خبرهايتان را بيازماييم» را [اين گونه]تأويل مى كنند. على عليه السلامفرمود: «هر كه ندانست، هلاك شد». پس بر منبر فراز آمد و خدا را ستود و او را ثنا گفت. سپس فرمود: «اى مردم! دانش را فرا گيريد و به آن عمل كنيد و هر كس چيزى از كتاب خدا بر او دشوار آمده، درباره آن از من بپرسد. به من رسيده كه گروهى مى گويند: خدا آنچه را كه به وجود خواهد آمد، نمى داند تا اين كه به وجود آيد، به دليل سخن او: «و بى گمان، شما را مى آزماييم تا جهادگران شما را معلوم داريم.» . سخن خداوند عز و جل: «تا معلوم داريم» ، مى گويد: تا كسى را كه جهاد و شكيبايى بر او تكليف شده، اگر جهاد كرد و بر تقديرى كه براى او رقم زده ام و به او در رسيده و بر او فرود آمده، شكيبايى نمود، بشناسيم».

امام صادق عليه السلام:خداوند عز و جل هماره خداوندگارِ ماست و دانش، ذاتىِ اوست [حتّى هنگامى كه] هيچ دانسته اى نبود. پس آن گاه كه اشيا را پديد آورد و دانسته، وجود يافت، دانش از او بر دانسته واقع شد.

الكافىـ به نقل از منصور بن حازم ـ: از امام صادق عليه السلام پرسيدم: آيا چنين مى بينى كه آنچه هست و آنچه تا روز رستاخيز خواهد بود، در دانش خدا نيست؟ فرمود: «چرا؛ [در دانش خدا بوده است،] پيش از آن كه آفريده ها را بيافريند».