حدیث دربارهبه همه چيز ، داناست

عنه عليه السلامـ فِي الدُّعاءِ ـ: كُلُّ سِرٍّ عِندَكَ عَلانِيةٌ. ۱

امام على عليه السلامـ در دعا ـ: هر رازى، پيش تو هويداست.

۱.نهج البلاغة: الخطبة 109، مصباح المتهجّد: ص 473 ح 569 من دون إسنادٍ إلى المعصوم، غرر الحكم: ح 6891 وفيه «عند اللّه» بدل «عندك»، بحار الأنوار: ج 4 ص 318 ح 43.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی ایمان به خدا شناخت اسما و صفات خدا +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلامـ هنگامى كه از آيه: «راز و پنهان تر [از آن] را مى داند» از ايشان پرسش شد ـ: «راز» ، چيزى است كه آن را در دلت پنهان كرده اى و «پنهان تر» ، چيزى است كه به دلت افتاده و سپس آن را از يادت برده اند.

امام صادق عليه السلامـ آن گاه كه از آيه: «خيانتِ ديدگان را مى داند» از ايشان پرسش شد ـ: آيا نديده اى كه مرد به شى ء مى نگرد و تو گويى به آن نمى نگرد؟ آن، خيانت (خطاى) ديدگان است.

جامع الأحاديثـ به نقل از عبد اللّه بن منصور، از پدرش ـ: از مولايمان، موسى بن جعفر عليهماالسلام، از اين سخن خداى عز و جل: «راز و پنهان تر [از آن] را مى داند» پرسيدم. به من فرمود: «از پدرم پرسيدم. فرمود: از جدّم ظاهرا بايد به جاى «جدّى (جدّم)»، «أبى (پدرم)» باشد (ر. ك: مستدرك الوسائل: ج1 ص96). پرسيدم. فرمود: از پدرم على بن الحسين پرسيدم. فرمود: از پدرم حسين بن على پرسيدم. فرمود: از پيامبر صلى الله عليه و آلهاز سخن خدا عز و جل: «راز و پنهان تر را مى داند» پرسيدم. فرمود: از خدا عز و جل پرسيدم. و به من وحى كرد كه: من در قلب آدمى، دو رگ آفريده ام كه هوايى را [در بدن] به حركت در مى آورند. پس اگر [آدمى] در فرمان بردارى من باشد، براى او حسنه هايى مى نويسم و اگر در نافرمانى من باشد، چيزى براى او نمى نويسم تا اين كه در گناه افتد. ظاهرا مقصود حديث، آن است كه خداوند، حتّى از حركت رگ ها نيز آگاه است. پس ـ اى مؤمنان ـ خدا را به خاطر آنچه به شما ارزانى نموده، ياد كنيد».

امام على عليه السلامـ در نيايش ايشان معروف به «دعاى كميل» ـ: خداوندا! من. به دانشت كه همه چيز را فرا گرفته است، از تو درخواست مى كنم.

امام على عليه السلامـ در دعاـ: هر ناپيدايى، نزد تو پيداست.

امام على عليه السلام:[اوست] دانا به آنچه سينه ها نهان مى دارند و به آنچه ديده ها خيانت مى ورزند.

امام على عليه السلام:دانشِ او درون پرده هاى نهان را شكافته و به باورهاى پيچيده و ناپيدا احاطه يافته است.

امام على عليه السلام:[خداوند،] به راز درونِ رازداران و نجواى رازگويان و ره يافته هاى گمان ها و گره تصميم هاى يقينى و نگاه هاى دزدانه ديدگان و آنچه پوشش دل ها و نهان هاى ناپيدا، در بر گرفته اند و آنچه سوراخ گوش ها براى دزدانه شنيدن آن، گوش فرا داشته است و به اقامتگاه هاى تابستانى موران ريز و اقامتگاه هاى تابستانى حشرات گزنده و [در دلْ] گرداندن ناله مادرانِ فرزند از دست داده، و گام هاى بى صدا، و شكفتن گاه ميوه از درون پوشش غنچه ها، و مخفيگاه هاى دَدان در پناهگاه ها و دره هاى كوه ها، و نهانگاه پشه در ميان تنه ها و پوسته هاى درختان، و رستنگاه برگ ها از شاخه ها و ريزشگاه نطفه ها در آبْ گذرهاى پشت ها، و ابرهاى نوخاسته و ابرهاى به هم پيوسته و ريزش باران از ابر متراكم و آنچه گردبادها با كرانه هاى خود بر مى انگيزند و باران ها با سيل هاى خود مى زدايند، و گردش گزندگان در توده هاى شن، و قرارگاه پرندگان در اوج قله هاى كوه ها و آوازخوانى [پرندگان]سخنگو در تاريكى هاى آشيانه ها، و آنچه صدف ها در بر گرفته اند و خيزاب هاى درياها در آغوش كشيده اند و آنچه تاريكى شب، آن را فرو پوشانده و [آفتاب]تابان روز، بر آن تابيده و آنچه را كه لايه هاى تاريكى ها و مجارى نور، بر آن پى در پى، در آمده اند، و نشان هر گام و صداى پنهان هر جنبش و بازگشت هر گفتار [در ذهن]و حركت دادن هر لب و قرارگاه هر انسان و وزن هر مور ريز، و همهمه هاى هر جان انديشناك و آنچه بر روى آن (زمين) است از ميوه درختى، يا برگ افتاده اى، يا قرارگاه نطفه اى، يا محلّ جمع شدن خونى يا تكه گوشتى يا آفرينش آفريده اى و نطفه اى، داناست. و در [آگاهى از] اينها رنجى به او نرسيد و در نگهدارى آنچه از آفريده هايش نوآورى كرد، مانعى او را باز نداشت و در اجراى امور و تدبيرهاى آفريدگان، خستگى و سستى اى او را فرا نگرفت؛ بلكه دانشِ او، به آنها نفوذ كرد و شمارش او، آنها را به شماره در آورد، و دادگرى او، آنها را فرا گرفت و بخشش او، آنها را فرو پوشاند، به رغم كوتاهى ايشان از حقيقت آنچه او سزاوار آن است.