حدیث دربارهويژگى بينايى او

دانشنامه عقاید اسلامی ج ۵، ص ۳۷۴، ح ۴۲۹۹

امام کاظم علیه‌السلام

ويژگى بينايى او

الإمام الكاظم عليه السلامـ فِي الدُّعاءِ ـ: سُبحانَكَ اللّهُمَّ وبِحَمدِكَ. أَنتَ. بَصيرٌ لا يَرتابُ. ۱

امام كاظم عليه السلامـ در دعا ـ: خداوندا! تو را به پاكى مى ستايم و به ستايش تو مى پردازم. تو. بينايى هستى كه به ترديد نمى افتى.

۱.بحار الأنوار: ج 95 ص 445 ح 1 نقلاً عن الكتاب العتيق الغروي وراجع: قصص الأنبياء: ص 123 ح 124.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی ایمان به خدا شناخت اسما و صفات خدا +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا ـ: اى آن كه چيزى او را از چيزى پوشيده نمى دارد!

امام على عليه السلام:هر بينايى جز او، از [ديدنِ] رنگ هاى پنهان و جسم هاى ريز و باريك، نابيناست.

امام على عليه السلام:بينا بود، آن گاه كه هيچ نگريسته اى از آفريدگانش نبود.

امام صادق عليه السلامـ آن گاه كه زنديق از ايشان پرسيد: آيا ملاحظه كرده اى اين سخن او را كه: شنوا، بينا و داناست؟ ـ: جز اين نيست كه خداوند والا و بلندمرتبه، به اين نام ها ناميده مى شود؛ زيرا چيزى از آنچه ديدگان در نمى يابند، اعم از كوچك و بزرگ يا ريز و درشت، از او پنهان نمى مانَد، ولى او را مانند آفريده، به بيناى با چشم وصف نمى كنيم.

امام صادق عليه السلام:خداوند عز و جل، هماره خداوندگار ماست. و بينايى، ذاتىِ او بود، در آن حال كه هيچ ديده شده اى نبود. پس آن گاه كه اشيا را پديد آورْد. بينايى بر ديده شده، واقع شد.

امام رضا عليه السلام:گفتيم كه او بيناست، نه به چشم؛ زيرا او ردّ پاى مورچه ريز سياه را در شب تاريك بر روى پاره سنگ سياه مى بيند و خزش مورچه را در شب تار مى بيند و زيان هاى آن و سودهاى آن و اثر جفت گيرى آن و بچّه ها و تبار آن را مى بيند. پس در آن هنگام، گفتيم كه او بيناست، نه مانند بينايىِ آفريدگانش.

امام رضا عليه السلام:. و بدين سان است بينايى [ـِ او]، نه به روزنه اى از او كه [بدان]ببيند، آن گونه كه ما به وسيله روزنه اى از ما كه جز در ديدن، از آن بهره نمى بريم، مى بينيم؛ ولى خداوند، بيناست كه كالبد نگريسته اى را بر نمى تابد. يعنى بدون نياز به نگريستن با چشم و داشتن صورت ذهنى از موجودات، به آنها بيناست. در عيون أخبار الرضا عليه السلام و التوحيد، به جاى «لا يحتمل شخصا»، «لا يجهل شخصا» آمده است؛ يعنى: «از هيچ كالبدى ناآگاه نيست» (براى توضيح بيشتر، ر. ك: مرآة العقول: ج 2 ص 57، شرح اُصول الكافى، مازندرانى: ج 4 ص 52). پس ما و خدا در نام [بينا] اشتراك داريم و معنا [ى آن] ناهمسان است [؛ زيرا خداوند، ذاتا به ديدنى ها علم دارد و ما به وسيله اندام حسّى، اشيا را مى بينيم].

امام رضا عليه السلام:او مى شنود، با آنچه مشاهده مى كند و مى بيند، با آنچه مى شنود. بيناست، نه به ديده اى مانند ديده آفريدگان و شنواست، نه مانند شنوايىِ شنوندگان؛ ولى از آن جا كه هيچ نهانى از ردّ پاى مورِ ريزِ سياه بر پاره سنگِ سخت در شب تار در زير زمين و درياها، از او پوشيده نمى مانَد، گفتيم كه او بيناست، نه مانند ديده آفريدگان.