حدیث دربارهتوصيف آغازگرى و نوآورى او

عنه عليه السلام:تَعاليتَ يا رَبِّ. أَشهَدُ أَنَّ الأَعيُنَ لا تُدرِكُكَ وَالأَوهامَ لا تَلحَقُكَ، وَالعُقولَ لا تَصِفُكَ، وَالمَكانَ لا يَسَعُكَ، وكَيفَ يَسَعُ المَكانُ مَن خَلَقَهُ وكانَ قَبلَهُ، أَم كَيفَ تُدرِكُهُ الأَوهامُ ولا نِهايَةَ لَهُ ولا غايَةَ، وكَيفَ تَكونُ لَهُ نِهايَةٌ وغايَةٌ وهُوَ الَّذِي ابتَدَأَ الغاياتِ وَالنَّهاياتِ! ۱
امام على عليه السلام:والايي ـ اى خداوندگار ـ. گواهى مى دهم كه ديده ها تو را در نمى يابند و اوهام، به تو نمى رسند و خردها وصف تو نمى كنند و مكان، تو را در برنمى گيرد. و چگونه مكان، كسى را كه آن را آفريده و پيش از آن بوده است، در بر بگيرد؟! يا اوهام، چگونه او را دريابند، حال آن كه او را پايان و نهايتى نيست؟! و چگونه او را پايان و نهايتى باشد، در حالى كه او نهايت ها و پايان ها را پديد آورده است؟!
۱.إثبات الوصيّـة: ص 137، بحار الأنوار: ج 25 ص 28 ح 46.

احادیث دیگر این موضوع

۸