حدیث دربارهمعناى اوّل و آخِر بودنِ خداوند

دانشنامه عقاید اسلامی ج ۵، ص ۲۹۲، ح ۴۱۷۳

امام جواد علیه‌السلام

معناى اوّل و آخِر بودنِ خداوند

الإمام الجواد عليه السلامـ مِن دُعائِهِ في قُنوتِهِ ـ: اللّهُمَّ أَنتَ الأَوَّلُ بِلا أَوَّلِيَّةٍ مَعدودَةٍ، والآخِرُ بِلا آخِرِيَّةٍ مَحدودَةٍ. ۱

امام جواد عليه السلامـ در دعايش در قنوت ـ: خدايا! تو اوّلى، بدون اوّل بودنِ بر شمردنى، و آخرى، بدون آخر بودنِ حد بَردار.

۱.مهج الدعوات: ص 80، بحار الأنوار: ج 85 ص 225 ح 1.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی ایمان به خدا شناخت اسما و صفات خدا +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا ـ: خدايا! تو اوّل هستى و پيش از تو چيزى نيست، و تو آخِر هستى و پس از تو چيزى نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نزديك است كه دل هاى مردمان، چنان از بدى آكنده شود كه بدى، در كنز العمّال، در اصل عربى حديث، به جاى «الناس»، «الشرّ» آمده كه درست به نظر مى رسد و در اين جا بر پايه نقل كنز العمّال، ترجمه شد. در ميان مردم به فزونى روان شود و دلى را نيابد كه بتواند بر آن در آيد! و مردم پيوسته درباره هر چيزى مى پرسند، تا اين كه مى گويند: «خداوند، پيش از همه چيز بوده است. پس، چه چيزى پيش از خدا بوده است؟». هر گاه به شما چنين گفتند، بگوييد: خداوند، پيش از هر چيز بوده و پيش در كنز العمّال، در اصل عربى حديث، به جاى «فوقَه»، «قَبلَه» آمده كه درست به نظر مى رسد و در اين جا مطابق نقل كنز العمّال، ترجمه شد. از او چيزى نيست و او آخِرِ پس از هر چيز است و پس از او چيزى نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردمان، پيوسته درباره هر چيزى سؤال مى كنند تا اين كه مى گويند: «خداوند، پيش از هر چيزى بوده است. پس، چه چيزى پيش از او بوده است؟». اگر به شما چنين گفتند: بگوييد: اوست اوّلِ پيش از هر چيز و پس از او چيزى نيست، و اوست ظاهرِ فراتر از هر چيز، و باطنِ نزديك هر چيز، و او به هر چيزى داناست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ستايش، خداى راست كه در اوّل بودنش، يگانه است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا ـ: خدايا! من از تو درخواست مى كنم. به ذاتت كه پس از نابودى همه چيز، پايدار است.

امام على عليه السلام:ستايش، خداى راست كه اوّلِ پيش از هر اوّلى، و آخرِ پس از هر آخرى است. به اوّل بودنِ اوست كه لازم آمد آغازى نداشته باشد و به آخر بودنِ اوست كه واجب آمد پايانى نداشته باشد.

امام على عليه السلام:اوّل، كسى است كه براى او پيشى نيست تا چيزى پيش از او باشد، و آخِر، كسى است كه براى وى پسى نيست تا چيزى پس از او باشد.

امام على عليه السلام:ستايش، خداى راست كه اوّل است و پيش از وى چيزى نيست، و آخر است و پس از او چيزى نيست.