حدیث دربارهنشانه هاى گوناگون خدا در خلقت

عنه عليه السلامـ فيما نُسِبَ إلَيهِ أنَّهُ كانَ كَثيرا ما يَقولُ إِذا فَرَغَ مِن صَلاةِ اللَّيلِ ـ: أَشهَدُ أنَّ السَّماواتِ وَالأَرضَ وما بَينَهُما آياتٌ تَدُلُّ عَلَيكَ، وشواهِدُ تَشهَدُ بِما إِلَيهِ دَعَوتَ. كُلُّ ما يُؤَدّي عَنكَ الحُجَّةَ، ويَشهَدُ لَكَ بِالرُّبوبِيَّةِ، مَوسومٌ بِاثارِ نِعمَتِكَ ومَعالِمِ تَدبيرِكَ. عَلَوتَ بِها عَن خَلقِكَ، فَأَوصَلتَ إِلَى القُلوبِ مِن مَعرِفَتِكَ ما آنَسَها مِن وَحشَةِ الفِكرِ، وكَفاها رَجمَ الاِحتِجاجِ؛ فَهِيَ مَعَ مَعرِفَتِها بِكَ ووَلَهِها إِلَيكَ شاهِدَةٌ بِأَنَّك لا تَأخُذُكَ الأَوهامُ، ولا تُدرِكُكَ العُقولُ وَلاَ الأَبصارُ. ۱
امام على عليه السلامـ در سخنى منسوب به ايشان بسيار مى شد كه چون از نماز شب فارغ مى شد، مى گفت ـ: گواهى مى دهم كه آسمان ها و زمين و آنچه در ميان آن دوست، نشانه هايى است كه بر تو دلالت مى كند و شاهدهايى است كه بر آنچه فرا مى خوانى، شهادت مى دهد. هر چه كه حجّت تو را مى رساند و بر ربوبيت تو گواهى مى دهد، به آثار نعمت تو و نشانه هاى تدبيرت نشان دار شده است، با آنها از خَلقت فاصله گرفتى و از معرفت خود به دل ها چيزى رساندى كه مايه انس آنها در تنهايى تفكّرند و استدلال در همنشينى با آنها بس باشد كه دل با وجود شناختش و اشتياقش به تو، اين را شهادت مى دهد كه وهم ها به تو نمى رسند و خردها و ديده ها به تو دست نمى يابند.
۱.شرح نهج البلاغة: ج 20 ص 255 ح 1.

احادیث دیگر این موضوع

۸
امام على عليه السلام:مردمى از قبيله اَياد نزد پيامبر خدا آمدند. پيامبر صلى الله عليه و آله به ايشان فرمود: «واى بر شما! قُسّ بن ساعده چه شد؟». گفتند: اى پيامبر خدا! مُرد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «ديدار هيچ كس از مردم روزگار جاهلى نزد من محبوب تر از ديدار او نبود؛ چون در روزگار جوانى با عمويم ابو طالب در بازار بودم كه شنيدم در ميان مردمى كه گِردش بودند، مى گفت: اى مردم! من سال هايى را سپرى كرده ام. پس سخنم را گوش كنيد: من، آسمانى بنا شده، خورشيدى فروزان، ماهى تمام و ستارگانى در حركت مى بينم و نيز كوه هايى استوار، زمينى گسترده، شبى و روزى، و بارانى و زمستانى و تابستانى و گياهى مى بينم. همچنين مى بينم آن كه درگذشت، باز نگشت و نمى دانم كه خشنود شدند و ماندگار شدند يا ناراحت شدند و به خواب رفتند. امّا بعد، بى گمان، براى همه اين چيزها پروردگارى است كه آنها را تدبير مى كند و [اين، نشانه] براى كسى است كه در اختلاف اين چيزها بينديشد».