هوس
2 حدیث
مروج الذهب:قدَ كانَ مَن ذَكَرنا مِنَ الأُمَمِ لا يَجحَدُ الصّانِعَ ـ جَلَّ وعَزَّ ـ، ويَعلَمونَ أَنَّ نوحا عليه السلام كانَ نَبِيّا، وأَنَّهُ وَفى لِقَومِهِ بِما وَعَدَهُم مِنَ العَذابِ، إِلاّ أَنَّ القَومَ دَخَلَت عَلَيهِم شُبَهٌ بَعدَ ذلِكَ لِتَركِهِمُ البَحثَ واستِعمالَ النَّظَرِ، ومالَت نُفوسُهُم إِلَى الدَّعَةِ ۱، وما تَدعو إِلَيهِ الطَّبائِعُ مِنَ المَلاذِّ وَالتَّقليدِ، وكانَ في نُفوسِهِم هَيبَةُ الصّانِعِ، وَالتَّقَرُّبُ إِلَيهِ بِالتَّماثيلِ وعِبادَتُها؛ لِظَنِّهِم أَنَّها مُقَرِّبَةٌ لَهُم إِلَيهِ. ۲
مروج الذهب:هيچ يك از امّت هايى كه ذكر كرديم، سازنده را انكار نمى كنند و مى دانند كه نوح عليه السلامپيامبر بود و او به وعده عذابش وفا كرد، جز آن كه مردم، پس از آن، دچار شبهه شدند؛ زيرا كاوش و كَندوكاو را كنار نهادند و به عيش و خوشى و آنچه كه طبيعت انسانى بدان فرا مى خوانَد (مانند: خوشى ها و تقليد [از پيشينيان]) مايل شدند؛ ولى هيبت سازنده در دل هايشان بود و نزديكى جُستن به او با عبادت مجسّمه ها، از آن رو بود كه مى پنداشتند اين كار، آنان را به او نزديك مى كند.
مصباح الشريعةـ فيما نَسَبَهُ إلَى الإِمامِ الصّادِقِ عليه السلام ـ: لا حِجابَ أَظلَمُ وأَوحَشُ بَينَ العَبدِ وبَينَ اللّهِ مِنَ النَّفسِ وَالهَوى، ولَيسَ لِقَتلِهِما وقَطعِهِما سِلاحٌ وآلَةٌ مِثلُ الاِفتِقارِ إِلَى اللّهِ، وَالخُشوعِ وَالخُضوعِ وَالجوعِ وَالظَّمَاَءبِالنَّهارِ وَالسَّهَرِ بِاللَّيلِ؛ فَإِن ماتَ صاحِبُهُ ماتَ شَهيدا، وإِن عاشَ وَاستَقامَ أَدّى عاقِبَتُهُ إِلَى الرِّضوانِ الأَكبَرِ. ۱
مصباح الشريعةـ در آنچه به امام صادق عليه السلامنسبت داده است ـ: هيچ حجابى ميان بنده و خدا، تاريك تر و وحشتناك تر از نفس و هوس نيست و هيچ سلاحى و ابزارى، همچون نياز بردن به خدا، كُشنده تر و بُرنده تر نسبت به آن دو نيست. نيز خشوع و خضوع و گرسنگى و تشنگى در روز و شب زنده دارى، كه اگر انجام دهنده آن بميرد، شهيد مُرده است و اگر بِزيَد و دوام آورد، عاقبتش به رضوان بزرگ الهى مى انجامد.
۱.مصباح الشريعة: ص 442، بحار الأنوار: ج 70 ص 69 ح 15.