عمل

مجمع البيان:جابر مى گويد: هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله اين آيه را خواند: «و جز دانشمندان، آن را در نيابند» فرمود: دانشمند [حقيقى]، آن است كه داراى بينش الهى باشد ۳ و در نتيجه، به آنچه خدا از او خواسته، عمل كرده، از خشمش دورى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:عالم، كسى است كه عمل كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:عالم، آن است كه به علم عمل مى كند؛ هر چند عملى اندك. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:تا به دانش عمل نكنى، دانا نباشى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در دانايى آدمى همين بس كه خدا را بپرستد و در نادانى شخص، همين بس كه از رأى خود خوشش آيد.

امام على عليه السلام:ثمره دانش، پرستش [خدا]ست.

امام على عليه السلام:دانش، تو را به آنچه خدايت بدان فرمان داده راهنمايى مى كند و زهد، راهت را به سوى آن آسان مى گرداند.

امام على عليه السلام:با شناخت علمى، (خدا) عبادت مى شود و انسان با آن، در زندگى، طاعت را و پس از مرگ، ذكر خير را به دست مى آورد.

امام على عليه السلام:كسى كه شناخت، [از كارهاى ناشايست] باز ايستاد.

امام على عليه السلام:كسى كه به دانشش عمل نكرد، ندانست.

امام على عليه السلام:ثمره دانش، اخلاص در عمل است.

امام على عليه السلام:ثمره دانش، عمل براى زندگى است.

امام على عليه السلام:ثمره دانش، به كار بستن آن است.

امام على عليه السلام:علم، به عمل است.

امام على عليه السلام:دانشمند، كسى است كه كردارش، گواه گفته هايش باشد.

امام على عليه السلام:غايت دانش، عمل نيكوست.

امام على عليه السلام:اى حاملان دانش! به دانش خود عمل كنيد كه دانا، كسى است كه به آنچه دانست، عمل كرد و عملش با علمش موافق است. به زودى اقوامى بيايند كه دانش را بر دوش كشند، ولى از استخوان هاى ترقوه شان فراتر نرود، عملشان با علمشان مخالف باشد و باطن آنها با ظاهرشان يكى نباشد، دور هم مى نشينند و بر همديگر فخر مى فروشند، تا آن جا كه شخص بر همنشين خود خشم مى گيرد كه چرا با ديگرى مى نشيند و او را وا مى گذارد. اعمال اين جماعت در اين گونه مجلس ها، به سوى خدا بالا نخواهد رفت.

امام باقر عليه السلام:عمل، جز به شناخت پذيرفته نمى شود و شناخت، جز به عمل حاصل نمى شود و هر كس به شناخت رسيد، شناختش او را به عمل رهنمون مى گردد و هر كس نشناخت، عملى ندارد.

امام صادق عليه السلام:دانش با عمل همراه است. پس هر كه دانست، عمل كرد و هر كه عمل كرد، دانست و دانش، به عمل فرا مى خواند. پس اگر [عمل] او را اجابت كرد، [مى مانَد]، وگرنه از او جدا مى گردد.

امام صادق عليه السلام:خداوند، هيچ عملى را بى شناخت نمى پذيرد و شناخت، جز به عمل حاصل نمى شود. پس هر كه شناخت، شناختش او را به عمل رهنمون گردد و كسى كه عمل نكرد، شناختى ندارد. بدانيد كه اجزاى ايمان به هم پيوسته اند.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «از بندگان خدا، تنها دانايان از او مى ترسند» ـ: يعنى آن دانايانى كه كردارشان، گفتارشان را تصديق مى كند و آن كه كردارش، گفته اش را تصديق نكند، دانا نيست.

مصباح الشريعةـ در آنچه به امام صادق عليه السلام نسبت داده است ـ: دانشمند حقيقى، كسى است كه كردار نيك وى و ذكر پاكش، بيانگر حال او باشد و تقوايش، تصديقش كند، نه زبان و مناظره كردن و حمله و ادّعايش.