وظايف گوش

امام على عليه السلام:شنونده سخن زشت و مبتذل، شريك گوينده است.

امام على عليه السلام:شنونده غيبت، دومين غيبت كننده است.

امام على عليه السلام:هرگاه سخن زشت آزار دهنده اى شنيدى، سرت را پايين انداز (آن را نا شنيده بگير) تا از تو بگذرد.

امام على عليه السلام:پس بر گوش اين وظيفه نهاده شده كه با آن به معاصى گوش ندهى؛ خداوند عزّ و جلّ فرموده است: «و در اين كتاب بر شما نازل كرد كه چون شنيديد كسانى آيات خدا را انكار مى كنند و آن را به ريشخند مى گيرند، با آنان منشينيد تا آن گاه كه به سخنى ديگر پردازند و گرنه شما نيز همانند آنها خواهيد بود و خدا همه منافقان و كافران را در جهنم گرد مى آورد».

امام صادق عليه السلام:بر گوش فرض شده است كه از گوش دادن به آنچه خداوند حرام كرده دورى كند، از آنچه خداوند عزّ و جلّ نهى كرده و شنيدنش بر آن حلال نيست اعراض كند و به آنچه خداوند عزّ و جلّ را ناخشنود و خشمگين مى كند گوش ندهد. پس در اين باره فرمود: «و در اين كتاب بر شما نازل كرد كه چون شنيديد كسانى آيات خدا را انكار مى كنند و آن را به ريشخند مى گيرند، با آنان منشينيد تا آن گاه كه به سخنى ديگر پردازند و گرنه شما نيز همانند آنها خواهيد بود و خدا همه منافقان و كافران را در جهنم گرد مى آورد».