وجوب فروگذاشتن شبهه ها

امام باقر عليه السلامـ در پاسخ به پرسش زراره از حق خدا بر بندگان ـفرمود: حق خدا بر بندگان اين است كه آن گويند كه مى دانند و در آنچه نمى دانند درنگ كنند.

امام صادق عليه السلام:پارساترين مردم كسى است كه به گاه شبهه توقّف كند.

امام جواد عليه السلام:آن عالِمى بيشتر ره پوى راه روشن است، كه هنگام شبهه باز ايستد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آنچه را كه به شبهه ات مى اندازد فرو گذار و آنچه را كه موجب شبهه براى تو نمى شود، به كار بند؛ زيرا فقدان چيزى را كه براى خداوند عزّ و جلّ فرو گذاشته اى، هرگز حسّ نخواهى كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آنچه را كه به شبهه ات مى اندازد، ترك كن، و آن را به كار بند كه برايت شبهه انگيز نيست؛ زيرا كسى كه پيرامون منطقه قرق شده بچراند، در آستان وارد شدن به قرقگاه قرار دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:امور سه گونه اند: امرى كه درستى آن بر تو روشن است، پس آن را دنبال كن، امرى كه نادرستى آن بر تو آشكار است، پس از آن دورى كن، و امرى كه در آن اختلاف است، پس آن را به خداوند عزّ و جلّ ارجاع ده.

امام على عليه السلام:حلالى آشكار وجود دارد و حرامى آشكار و ميان اين دو، شبهه هاست؛ پس كسى كه آنچه را احتمال گناه مى دهد فرو گذارد، بي گمان، حرامى را كه برايش آشكار است، بيشتر فرو مى گذارد.

امام على عليه السلام:زنهار از افتادن در شبهات و آزمندى به شهوات؛ زيرا اين دو امر، تو را به افتادن در حرام و ارتكاب بسيارى از گناهان مى كشانند.

امام على عليه السلام:كارها سه گونه اند: كارى كه درستى آن بر تو روشن است، پس آن را دنبال كن، كارى كه نادرستى آن بر تو آشكار است، پس از آن دورى كن، و كارى كه برايت مبهم است، پس آن را به داناى آن وا گذار.

امام على عليه السلامـ در نامه اى به عثمان بن حنيف، كارگزار خود در بصره ـنوشت: اما بعد، اى پسر حنيف! به من خبر رسيده كه مردى از جوانان بصره تو را به وليمه اى دعوت كرده و تو به آن شتافته اى. پس، بنگر كه بر سر اين سفره بر چه غذايى دندان مى نهى، آنچه را كه حلال و حرامش بر تو آشكار نيست، از دهان بيرون افكن و آنچه را به پاكىِ راههاىِ فراهم آوردنش يقين دارى، بخور.