پاكى درون و بيرون

امام صادق عليه السلامـ به عمر بن يزيد كه نزدش شام مى خورد، و پس از تلاوت اين آيه: «بلكه انسان به خود بيناست» ـفرمود: اى ابا حفص! انسان را چه سود كه بر خلاف آنچه خداوند متعال [از باطن او]مى داند به او تقرّب جويد. رسول خدا صلى الله عليه و آله مى فرمود: هر كه نيّتى در دل داشته باشد، خداوند رداى آن را بر او مى پوشاند؛ اگر خوب باشد، ردايى خوب بپوشاند و اگر بد باشد، ردايى بد.

امام صادق عليه السلام:هر كه اندك عمل خود را براى خداوند عزّ و جلّ انجام دهد، خداوند بيشتر از آنچه خواسته برايش نمايان سازد و هر كه عمل بسيار خود را، با تحمّل رنجِ جسمى و شب زنده دارى براى مردم انجام دهد، خداوند عزّ و جلّ جز اين كه اعمال او را در چشم كسانى كه اعمالش را مى شنوند اندك جلوه دهد، كارى نكند.

امام صادق عليه السلام:هرگاه درون سالم شد، برون نيرومند مى شود.

امام صادق عليه السلام:بنده را چه سود كه نيكى آشكار كند و بدى نهان دارد؟ مگر نه اين كه چون به خودش مراجعه كند، درمى يابد كه حقيقت چنين نيست. خدا مى فرمايد: «بلكه انسان به خود بيناست». درون هرگاه درست شد، برون نيز نيرومند مى شود.

تنبيه الخواطر:گفته شده است: هرگاه درون و برون يكسان باشند اين «عدل» است و هرگاه درون بهتر از برون باشد، اين «احسان» است، و هرگاه برون بهتر از درون باشد، اين «عدوان» است.