حدیث دربارهمحرومانِ از شفاعت

میزان الحکمه ج ۵، ص ۵۸۸، ح ۹۶۵۵

امام صادق علیه‌السلام

محرومانِ از شفاعت

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:لَو أنَّ المَلائكَةَ المُقَرَّبِينَ و الأنبياءَ المُرسَلِينَ شَفَعُوا في ناصِبٍ ما شُفِّعُوا. ۱

امام صادق عليه السلام:حتى اگر فرشتگان مقرّب و پيامبران مرسل درباره فرد ناصبى شفاعت كنند، شفاعتشان پذيرفته نمى شود.

۱.المحاسن: 1/294/587، انظر بحار الأنوار: 8/41/27 و 68/126/ 54.

کلیدواژه‌ها شفاعت ومیانجیگری محرومان از شفاعت

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند به من فرمود از او خواهشى كنم، اما من خواهش خود را براى شفاعت كردن مؤمنان امّتِ خويش در روز قيامت به تأخير انداختم و خداوند هم پذيرفت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نه شكّاكان و مشركان شفاعت شوند و نه كافران و منكران؛ بلكه شفاعت مخصوص مؤمنان يكتا پرست است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه به شفاعت كردن من ايمان نداشته باشد، خداوند شفاعت مرا به او نرساند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:[موضوع] شفاعت من در روز قيامت يك حقيقت است. پس هركه بدان ايمان نداشته باشد، مشمول آن واقع نخواهد شد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شفاعت من به دو كس نمى رسد: قدرتمند مستبد و ستمگر، و غلوّ كننده خارج شده از دين.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شفاعت من درباره مرتكبانِ گناهان كبيره است، به جز مشركان و ستمگران.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه نماز را سبك بشمارد به شفاعت من دست نيابد، و به خدا سوگند كه در كنار حوض [كوثر]بر من وارد نشود.

امام على عليه السلام:كسى كه شفاعت رسول خدا صلى الله عليه و آله را دروغ شمارد، از شفاعت آن حضرت برخوردار نشود.