حدیث دربارهشاخه هاى شبهه
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إنّما الاُمورُ ثلاثةٌ: أمرٌ بَيِّنٌ رُشدُهُ فَيُتَّبَعُ، و أمرٌ بَيِّنٌ غَيُّهُ فَيُجتَنَبُ، و أمرٌ مُشكِلٌ يُرَدُّ عِلمُهُ إلى اللّهِ و إلى رسولِهِ، قالَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: حَلالٌ بَيِّنٌ، و حَرامٌ بَيِّنٌ، و شُبُهاتٌ بَينَ ذلكَ، فَمَن تَرَكَ الشُّبُهاتِ نَجا مِنَ المُحَرَّماتِ، و مَن أخَذَ بِالشُّبُهاتِ ارتَكَبَ المُحَرَّماتِ و هَلَكَ مِن حيثُ لا يَعلَمُ. ۱
امام صادق عليه السلام:امور سه گونه اند: امرى كه درستى آن روشن است، پس بايد آن را دنبال كرد، امرى كه نادرستى اش آشكار است، پس بايد از آن دورى نمود، و امرى مبهم است، پس بايد علم آن را به خدا و رسولش ارجاع داد. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: حلالى روشن وجود دارد و حرامى روشن و در اين ميان امورى است مشتبه و مبهم؛ پس هر كه شبهات را رها كند، از حرامها نجات يابد و هر كه شبهات را پى گيرد مرتكب حرامها شود و ندانسته به هلاكت در افتد.
۱.الكافي: 1/68/10.