حدیث دربارهنهى از شكستن سنّت پسنديده
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ في كتابٍ لَهُ إلى الأشتَرِ لَمّا وَلاّهُ مِصرَ ـ: لا تَنقُضْ سُنَّةً صالِحَةً عَمِلَ بها صُدورُ هذهِ الاُمَّةِ، و اجتَمَعَت بها الاُلفَةُ، و صَلَحَت علَيها الرَّعِيَّةُ، و لا تُحدِثَنَّ سُنَّةً تُضِرُّ بِشَيءٍ مِن ماضِي تِلكَ السُّنَنِ، فيكونَ الأجرُ لِمَن سَنَّها، و الوِزرُ علَيكَ بما نَقَضتَ مِنها. ۱
امام على عليه السلامـ در فرمان حكومت مصر به مالك اشتر ـنوشت: سنّت پسنديده اى را كه بزرگان اين امت به آن رفتار كرده اند و موجب همدلى و همبستگى شده و كار مردم بر طبق آن سامان گرفته است، مشكن و هيچ گاه سنّت و روشى پديد مياور كه به چيزى از اين سنّتهاى گذشته لطمه اى زند؛ زيرا در اين صورت پايه گذار آن سنّت گذشته مأجور خواهد بود و تو با شكستن آن گناهكار.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 53.