حدیث دربارهتحريف اسلام
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ مِن خُطبَةٍ لَهُ في المَلاحِمِ ـ: فعِندَ ذلكَ أخَذَ الباطِلُ مَآخِذَهُ. و كانَ أهلُ ذلكَ الزمانِ ذِئابا، و سَلاطِينُهُ سِباعا، و أوساطُهُ اُكّالاً، و فُقَراؤهُ أمواتا، و غارَ الصِّدقُ، و فاضَ الكَذِبُ، و استُعمِلَتِ المَوَدَّةُ باللِّسانِ و تَشاجَرَ الناسُ بالقُلُوبِ، و صارَ الفُسُوقُ نَسَبا و العَفافُ عَجَبا، و لُبِسَ الإسلامُ لُبسَ الفَروِ مَقلُوبا. ۱
امام على عليه السلامـ در خطبه اى كه طىّ آن به فتنه و فساد و خون ريزيهاى آينده اشاره مى كند ـفرمود: در آن هنگام باطل در مواضع خود جاى گيرد و استوار شود. مردمِ آن زمان گرگ باشند و فرمانروايانشان درنده و مردمان متوسط، خورنده و فقيران، [همانند]مُرده، راستى بخشكد و دروغ برجوشد، مردم، به زبان با هم دوستى كنند، و در دل با هم دشمنى ورزند، فسق و فجور باعث نسب (شرافت) شود و پاكدامنى، مايه شگفتى باشد و اسلام مانند پوستينِ وارونه پوشيده شود.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 108.