حدیث دربارهمعناى سبكسرى

عنه عليه السلام:سَفَهُكَ عَلى مَن فَوقَكَ جَهلٌ مُرْدٍ، سَفَهُكَ على مَن دُونَكَ جَهلٌ مُزْرٍ، سَفَهُكَ على مَن في دَرَجَتِكَ نِقارٌ كَنِقارِ الدِّيكَينِ، و هِراشٌ كَهِراشِ الكَلبَينِ، و لَن يَفتَرِقا إلاّ مَجرُوحَينِ أو مَفضُوحَينِ، و ليسَ ذلكَ فِعلَ الحُكَماءِ، و لا سُنَّةَ العُقَلاءِ، و لَعلّهُ أن يَحلُمَ عَنكَ، فَيَكونَ أوزَنَ مِنكَ و أكرَمَ، و أنتَ أنقَصُ مِنهُ و ألأْمُ. ۱
امام على عليه السلام:رفتار نابخردانه تو با فرا دستت، حماقتى مُهلك است. رفتار سفاهت آميز تو با فرو دستت، جهالتى ننگ آور است. برخورد سفاهت آميز تو با كسى كه هم مرتبه توست، همچون منقار زدن دو خروس و افتادن دو سگ به جان يكديگر است، كه از هم جدا نشوند، مگر هر دو زخمى يا شكست خورده و رسوا شده و اين نه كار حكيمان است و نه روش خردمندان. چه بسا كه طرف مقابلت هم در برابر تو بُردبارى نشان دهد و بدين سان از تو وزينتر و محترم تر شود و تو از او سبكتر و نكوهيده تر.
۱.. غرر الحكم: (5645ـ5647).

احادیث دیگر این موضوع

۶