حدیث دربارهپاكى درون و بيرون
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ لعُمَرَ بنِ يَزيدَ و قد تَعَشّى عِندَهُ إذ تَلا هذهِ الآيَةَ: «بَلِ الإنْسانُ عَلى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ» ۱ ـ: يا أبا حَفصٍ، ما يَصنَعُ الإنسانُ أن يَتَقَرَّبَ إلى اللّهِ عزّ و جلّ بخِلافِ ما يَعلَمُ اللّهُ تعالى؟! إنَّ رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله كانَ يقولُ: مَن أسَرَّ سَرِيرَةً رَدّاهُ اللّهُ رِداءَها إن خَيرا فَخَيرٌ و إن شَرّا فَشَرٌّ. ۲
امام صادق عليه السلامـ به عمر بن يزيد كه نزدش شام مى خورد، و پس از تلاوت اين آيه: «بلكه انسان به خود بيناست» ـفرمود: اى ابا حفص! انسان را چه سود كه بر خلاف آنچه خداوند متعال [از باطن او]مى داند به او تقرّب جويد. رسول خدا صلى الله عليه و آله مى فرمود: هر كه نيّتى در دل داشته باشد، خداوند رداى آن را بر او مى پوشاند؛ اگر خوب باشد، ردايى خوب بپوشاند و اگر بد باشد، ردايى بد.