حدیث دربارهآشكار شدن درونها

مصباح الشريعةـ فيما نسبه إلى الصادق عليه السلام ـ: فَسادُ الظاهِرِ مِن فَسادِ الباطِنِ، و مَن أصلَحَ سَرِيرَتَهُ أصلَحَ اللّهُ عَلانِيَتَهُ. و أعظَمُ الفَسادِ أن يَرضَى العَبدُ بِالغَفلَةِ عنِ اللّهِ تعالى، و هذا الفَسادُ يَتَوَلَّدُ مِن طُولِ الأمَلِ و الحِرصِ و الكِبرِ، كما أخبَرَ اللّهُ تعالى في قِصَّةِ قارونَ في قولِهِ: «وَ لا تَبْغِ الفَسادَ في الأَرْضِ إِنَّ اللّهَ لا يُحِبُّ المُفْسِدِينَ» ۱ و كانَت هذه الخِصالُ مِن صُنعِ قارونَ و اعتِقادِهِ، و أصلُها مِن حُبِّ الدنيا. ۲
مصباح الشريعةـ در آنچه به امام صادق عليه السلام نسبت داده است ـ: فساد ظاهر، ناشى از فساد باطن است و هر كه درون خود را درست كند، خداوند ظاهر او را درست گرداند. بزرگترين تباهى آن است كه آدمى به غفلت، از خداوند متعال خرسند باشد؛ اين تباهى زاييده آرزوى دراز و آزمندى و كبر است، چنان كه خداوند متعال در داستان قارون از اين نكته خبر داده است، آن جا كه مى فرمايد: «و خواهان تباهى در روى زمين مباش كه خداوند تبهكاران را دوست ندارد». اين خصلتها، كار قارون و باور او بود و همگى در دنيا دوستى ريشه دارد.
۱.القصص: 77.
۲.مصباح الشريعة: 446 ـ 447، بحار الأنوار: 73/395/1.

احادیث دیگر این موضوع

۸