حدیث دربارهصفات زاهد

رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:قلتُ: يا جَبرَئيلُ، فما تَفسيرُ الزُّهدِ؟ قالَ: الزاهِدُ يُحِبُّ مَن يُحِبُّ خالِقُهُ، و يُبغِضُ مَن يُبغِضُ خالِقُهُ، و يَتَحَرَّجُ مِن حَلالِ الدنيا و لا يَلتَفِتُ إلى حَرامِها، فإنَّ حلالَها حِسابٌ و حَرامَها عِقابٌ، و يَرحَمُ جَميعَ المسلمينَ كما يَرحَمُ نفسَهُ، و يَتَحَرَّجُ مِنَ الكلامِ كما يَتَحَرَّجُ مِنَ المَيتةِ التي قدِ اشْتَدَّ نَتْنُها، و يَتَحَرَّجُ عن حُطامِ الدنيا، و زِينَتِها كما يَتَجَنَّبُ النارَ أن تَغشاهُ، و يَقْصُرُ أمَلَهُ، و كان بَينَ عَينَيهِ أجَلُهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گفتم: اى جبرئيل! تفسير زهد چيست؟ گفت: زاهد، آنچه را كه آفريدگارش دوست دارد، دوست مى دارد و آنچه را آفريدگارش ناخوش دارد، ناخوش مى دارد و از حلال دنيا مى پرهيزد و به حرام آن توجّه نمى كند؛ زيرا حلال آن حساب دارد و حرامش كيفر؛ و [زاهد]همچنان كه به خودش رحم مى كند، به همه مسلمانان نيز رحم مى كند و همچنان كه از مردار گنديده بسيار بد بو، دورى مى كند از سخن گفتن نيز مى پرهيزد و همچنان كه از آتش دورى مى كند، كه مبادا او را فرا گيرد، از خُرده ريزه هاى دنيا نيز كناره مى گيرد و آرزويش كوتاه است و مرگ را در برابر چشمِ خود دارد.
۱.بحار الأنوار: 77/20/4.

احادیث دیگر این موضوع

۸