آنچه سزاوار شادمانى است
3 حدیث
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ لِعَبدِ اللّهِ بنِ عبّاسٍ رحمةُ اللّهِ علَيهِ و كانَ يقولُ: ما انتَفَعتُ بكلامٍ بَعدَ كلامِ رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله كانتِفاعِي بهذا الكلامِ ـ: أمّا بَعدُ، فإنَّ المَرءَ قد يَسُرُّهُ دَرْكُ ما لَم يَكُن لِيَفُوتَهُ، و يَسُوؤهُ فَوتُ ما لَم يَكُن لِيُدرِكَهُ، فَليَكُن سُرُورُكَ بما نِلتَ مِن آخِرَتِكَ، و ليَكُنْ أسَفُكَ على ما فاتَكَ مِنها. ۱
امام على عليه السلامـ به عبد اللّه بن عباس رحمه الله كه پس از شنيدن كلام ايشان، مى گفت: با هيچ گفتارى پس از گفته رسول خدا، چنين بهره مند نشدم ـفرمود: اما بعد، آدمى را گاه به دست آوردن چيزى شاد مى كند كه در هر حال به آن مى رسيد و چيزى اندوهگين مى كند كه هرگز به آن نمى رسيد. پس، شادى تو در جايى باشد كه به امرى از امور آخرتت دست يابى و اندوهت آن جا باشد كه امرى از امور آخرت را از دست دهى.
۱.نهج البلاغة: الكتاب22.
عنه عليه السلام:أكثِر سُرُورَكَ على ما قَدَّمتَ مِنَ الخَيرِ، و حُزنَكَ على ما فاتَ مِنهُ. ۱
امام على عليه السلام:شادى تو بيشتر به خاطر كار خيرى باشد كه انجام داده اى و اندوهت بيشتر براى كار خيرى باشد كه از دست داده اى.
۱.غرر الحكم: 2345.