گفتار امام در نكوهش يارانش

امام على عليه السلامـ آن گاه كه قرآن برافراشتنِ معاويه، ياران امام عليه السلام را فريفت و ايشان در صفّين از نبرد دست كشيدند ـ: شما كارى كرديد كه نيروى اسلام را فرو كاست و توانش را از ميان برد و سستى و خوارى بر جاى نهاد. آن گاه كه شما سربلندى يافته بوديد و دشمنتان بيم داشت كه ريشه كن شود و كشتارى سخت به ايشان روى آورده بود و دردِ جراحت را مى چشيدند، ايشان قرآن ها را برافراشتند و شما را [به دروغ] به حكم آن فرا خواندند تا خشمتان را از خود، دور كنند و جنگ ميان شما و خويش را فرو بنشانند و به حيله و فريب، شما را منتظر حوادث آينده روزگار سازند. آن گاه كه بر آنچه ايشان دوست داشتند، همدست شديد و آنان را به خواستشان رسانديد، جز فريب خوردگانى نبوديد. به خدا سوگند، گمان ندارم كه از اين پس راه هدايت