استدلال هاى امام در برابر زُرعه و حُرقوص

تاريخ الطبرىـ به نقل از عون بن ابى جحيفه ـ: چون على عليه السلام خواست ابو موسى را براى داورى روانه كند، دو تن از خوارج، زُرْعة بن برج طائى و حرقوص بن زُهَير سعدى، نزدش آمدند و بر وى وارد شدند. به او گفتند: حكم، تنها ازآنِ خداست! على عليه السلام [نيز] گفت: «حكم، تنها از آنِ خداست!». حرقوص به وى گفت: از خطاى خويش توبه كن و از تصميمت باز گرد و ما را بر دشمنمان بتازان تا با ايشان بجنگيم، چندان كه پروردگارمان را ديدار كنيم. على عليه السلام به ايشان گفت: «از شما همين را خواستم و از من سرپيچيديد. همانا ميان خود و ايشان پيمانى نگاشته ايم و شروطى بر نهاده ايم و عهدها و ميثاق هاى خويش بر آن بسته ايم؛ و خداى عز و جل فرموده است: «چون با خدا پيمان بستيد، بدان وفا كنيد و چون سوگند اكيد خورديد، آن